ارمغان فرشته

با نوازش هاي لحن مرغكي بيدار دل

بامدادان دور شد از چشم من جادوي خواب

چون گشودم چشم, ديدم از ميان ابرها

برف زرين بارد از گيسوي گلگون, آفتاب

جوي خندان بود و من در اشك شوقش گرم گرم

گرد شب را شستم از رخسار و جانم تازه شد

شانه در گيسوي من كوشيد با آثار خواب

وز كشاكش هاش طرح گيسوانم تازه شد

سايه روشن بود روي گيتي از خورشيد و ابر

ابرها مانند مرغاني كه هر دم مي پرند

بر زمين خسبيده نقش شاخ هاي بيد بن

گاه محو و گاه رنگين, ليك با قدي بلند

بره ها با هم سرود صبحدم خواندند و نيست

جز: «كجائي مادر گمگشته؟» قصدي زآنسرود

لك لك همسايه بالا زد سر و غليان كشيد

جفت او در آشيان خفته ست بر آن شاخ تود

آن نشاط انگيز روح شادمان بامداد

چون محبت با چفا آميخت در غم هاي من

حزن شيريني كه هم دردست و هم درمان درد

سايه افكن شد بروح آسمان پيماي من

خنده كردم بر جبين صبح با قلبي حزين

خنده اي, اما پريشان خنده اي بي اختيار

خيره در سيماي شيرين فلك نام ترا

بر زبان آوردم اي تابنده مه, جانانه يار

ناگهان در پرنيان ابرها باغي شكفت

وز ميان باغ پيدا شد جمالي تابناك

آمد از آن غرفة زيباي نوراني فرود

چون فرشته آسماني پيكري پر نور و پاك

در كنار جوي, با روئي درخشان ايستاد

وز نگاهي روح تاريك مرا تابنده كرد

سجده بردم قامتش را, ليك قلبم مي تپيد

ديدمش كاهسته بر محجوبي من خنده كرد

من نگفتم: كيستي؟ زيرا زبان در كام من

از شكوه جلوه اش حرفي نمي يارست گفت

شايد او رمز نگاهم را بخود تعبير كرد

كز لبش با عطر مستي آوري اين گل شكفت:

ـ «اي جوان, چشمان تو مي پرسد از من كيستي

من باين پرسان محزون تو مي گويم جواب

من خداي ذوق و موسيقي, خداي شعر و عشق

من خداي روشني ها, من خداي آفتاب

از ميان ابرهاي خسته اين امواج نور

نيزه هاي تيرگي پيراي زرين من ست

خسته خاطر عاشقان هستي از كف داده را

هديه آوردن ز شهر عشق آئين من ست

نك برايت هديه اي آورده ام از شهر عشق

تا كه همراز تو باشد در غم شب هاي هجر

ساحلي باشد منزه تا كه درج خاطرش

گوهر اندوزد ز غم هاي تو در درياي هجر

اينك اين پاكيزه تن مرغك, ره آورد من ست

پيكري دارد چو روحم پاك و چون مويم سپيد

اين همان مرغست كاندر ماوراي آسمان

بال بر فرق خداي حسن و گل ها گستريد»

بنگر اي جانانه توران تا كه بر رخسار من

اشك هاي من خبردارت كنند از ماجرا

ديدم آن مرغك چو منقار كبود از هم گشود

مي ستايد عشق محجوب من و حسن ترا!

براي برگشت به صفحه قبلي لطفاً اين پنجره را ببنديد