بندر لنگه

تاريخچه بندر لنگه
در جغرافي زمان هخامنشيان، از بنادر مهم و تجاري خليج فارس اندك نام برده شده است. گمان ميرود كه بندر «گوگانا» همان بندر لنگه امروزي باشد كه در دوران حكومت هخامنشيان از بنادر معتبر تجاري محسوب مي شده است؛ ولي در اثر تغيير و تحولات تاريخي و عدم توجه، اين بندر كمكم رو به انحطاط گذارده و از رونق آن كاسته شده است. در سال 1638 «تاورنيه»- سياح فرانسوي- طي سفر از بصره به بندر لنگه، مدت دو روز در اين بندر اقامت نموده و از آن به خوبي ياد كرده است. در سال 1760 ميلادي، اعراب جواسم سواحل جنوبي خليج فارس طي يك مهاجرت وسيع، جزيره قشم و بندر لنگه و بندر شناس را تصرف كردند. در زمان كريمخان زند (1773- 1743 ميلادي) سهولت ارتباط دريايي خليج فارس از طريق بندرلنگه، رونق تجاري قابل توجهي در بندر لنگه و بندر كنگ به وجود آورد و راه كاروان رو شيراز نيز به اهميت بازرگاني اين دو بندر افزود. اعراب جواسم به دستور كريم خان زند و بنا به سياست نظامي او، در بندر لنگه سكونت گزيدند و در آبادي و رونق آن همچنان كوشيدند؛ به طوري كه بندر فوق از مشهورترين بنادر خليج فارس شد و در دوران قاجار، به عروس بنادر ايران معروف گرديد. تا سال 1896 ميلادي، اعراب جواسم بر بندر لنگه تسلط داشتند. در سال 1889 ميلادي در بندر لنگه دفتر كنسولگري فرانسه تأسيس گرديد و از همين سال، گمرك بندر لنگه و بندرعباس زير نظر و رياست بلژيكيها قرار گرفت. در سال 1898 ميلادي يكي از افراد خانوادههاي حكومتي بندر لنگه به علت ضعف حكومت مركزي، بندر لنگه و مناطق اطراف آن را تحت تصرف خود درآورد و عليرغم مخالفت دولت مركزي ايران، نمايندگانيرا جهت اداره امور بندر لنگه انتخاب نمود. در اوايل سال 1899 به سلطه او در بندر لنگه خاتمه داده شد. در اواخر حكومت سلسله قاجاريه، بندر لنگه رو به ويراني گذاشت و از شروع جنگ جهاني اول تا بعد از جنگ دوم جهاني 1945 كه انواع بيماري هاي واگيردار همراه با فقر و قحطي شيوع پيدا كرده بود، اكثر مردم اين شهر فعاليت خود را تعطيل كرده، و به نقاط ديگر مهاجرت كردند. به همين دليل به مرور زمان، نقاط مسكوني شهر خالي از سكنه شد و شهر فعاليت و چهره واقعي خود را از دست داد و سپس آرام آرام رونق يافت. بندر لنگه امروزي شهري نسبتاً آباد است و همچنان فعاليتهاي تجاري آن رو به گسترش مي باشد. اين بندر از طريق جاده هاي درجه يك و فرودگاه، با ساير نقاط ايران ارتباط زميني و هوايي دارد .
مراکز تاريخي و باستاني
عمارت فكري
اين عمارت كه يكي از مهمترين بناهاي دوره قاجار است، در بندر لنگه قرار دارد. اين عمارت از ويژگيهاي معماري چشمگيري برخوردار است و توسط شخصي به نام «فكري» احداث شده است. عمارت فكري دو حياط با اتاقهايي در اطراف آنها و پنج بادگير دارد و تزئينات برجسته آن مشتمل بر منبتكاري و گچبريهاي زيبا است.
براي ديدن خانه فکري لطفا اينجا را کليک کنيد.....
قلعه لشتان
اين قلعه در شش كيلومتري شرق بندر لنگه قرار گرفته و تاريخ بناي آن سال نهصد و چهار هجري قمري است. با توجه به تاريخ مذكور، گروهي معتقدند كه ساخت اين بنا به زمان سلطه و قدرت پرتغاليها بر خليج فارس مربوط است. جمعي نيز عقيده دارند، اين قلعه در عهد هخامنشي احداث شده و بيش از دو هزار سال قدمت دارد. در حال حاضر، به جز حصار بند و آثار مخروبه ديوارها، اثر ديگري از ساختمان قلعه باقي نمانده است. در داخل قلعه لشتان، چندين قبرستان، دهها بركه آب و انبار آذوقه و آثار فراوان ديگري به جاي مانده است. دخمههاي سنگي، شبيه به غارهاي انسانهاي غارنشين در ارتفاعات مجاور آن وجود دارد كه شباهت زيادي به دخمههاي غار چهلخانه و دخمههاي فوقاني ارتفاعات شمالي بندر طاهري(سيراف) دارد.
شهر باستاني كنگ
در تپههاي اطراف بندر كنگ، آثار باقي مانده از يك شهر مربوط به سه هزار سال پيش پا برجاست. شهر، به احتمال زياد، در اثر آتشسوزي و يا زلزله در زير خاك مدفون شده است. از پيشينه اين شهر اطلاع دقيقي به دست نيامده است.
جاذبه هاي طبيعي
كوه شو (شب)
اين كوه در صد و يك كيلومتري شمال شرقي بندر لنگه واقع شده است و 3681 متر از سطح دريا ارتفاع دارد و يكي از بلندترين كوه هاي جنوب ايران محسوب ميشود. رودخانه شور از دامنه شمالي اين كوه به طرف شرق جاري است.
رودخانه مهران
اين رودكه پرآب ترين و بزرگ ترين رودخانه شهرستان بندرلنگه است، از جنوب كوههاي هفتچن در پانزده كيلومتري شمال بندر علويه سرچشمه ميگيرد. جريان اين رودخانه در امتداد غربي- شرقي است كه در شرق بندرلنگه، در شن فرو ميرود و ناپديد ميشود؛ اما بار ديگر بيرون آمده و در منطقه خوران، به خليج فارس ميريزد.
چشمه چاه احمد
اين چشمه در مسير جاده بندرخمير- بندرلنگه و در دوراهي خرك قرار دارد. فاصله بندر خمير تا دوراهي خرك 9 كيلومتر و از دو راهي تا مظهر چشمه در حدود 2 كيلومتر است كه 500 متر آن ميبايد پياده طي شود. در نزديكي مظهر چشمه، يك استخر طبيعي به شكل مربع وجود دارد كه طول هر ضلع آن در حدود پنج متر است. آب اين چشمه از شكاف سنگهاي آهكي دولوميتي از زمين خارج ميشود. درحوالي چشمه نيز دو باب اتاقك ساخته شده است كه مورد استفاده مسافران قرار ميگيرد. آب اين چشمه در رديف آب هاي گوگردي با كاتيونهاي مختلف گرم است.
چشمه آب گرم سايه خوش
اين چشمه در مسير جاده بندرخمير – بندرلنگه قرار دارد. فاصله بندرخمير تا روستاي سايه خوش، در حدود چهل كيلومتر است وازروستاي سايهخوش تا محل چشمه، در حدود چهار كيلومتر ميباشد. مظهر چشمه در شكاف سنگ هاي آهكي مارني و در دامنه كوه جاي دارد. طرز تشكيل چشمه سايهخوش براساس فرضيه تكتونيك صفحهاي استوار است و آب آن در رديف آبهاي سولفات كلسيم همراه با منيزيم زياد و كلرور سديم گرم است.
چشمه آب گرم بادون
اين چشمه در مسير جاده بندرلنگه به روستاي گزيل قرار دارد. از روستاي گزيل تا مظهر چشمه، در حدود يازده كيلومتر است. آب اين چشمه از شكاف سنگهاي مارني از زمين خارج ميشود و نوع آن تكتونيكي است. در اطراف چشمه بادون استخري احداث كردهاند. طول اين استخر بيست متر و عرض آن دوازده متر است و آب آن به مصارف كشاورزي ميرسد. آب اين چشمه، در رديف آبهاي سولفات كلسيم همراه با منيزيم فراوان و كلرور سديم ولرم ميباشد.
چشمه آب گرم آسك
اين چشمه در مسير جاده بندر لنگه به روستاي گزيل قرار دارد. فاصله روستاي گزيل تا محل چشمه، در حدود سه و نيم كيلومتراست كه سه كيلومتر آن ماشينرو و پانصد مترآن را بايد پاي پياده پيمود. مظهر چشمه در شكاف سنگ هاي آهكي مارني جاي دارد. چشمه در اثر عوامل تكتونيك صفحهاي تشكيل شده است. در مظهر چشمه تعدادي حوضچه طبيعي وجود دارد و مراجعهكنندگان در اين حوضچهها استحمام ميكنند. آب چشمه آسك در رديف آبهاي سولفات كلسيم همراه با منيزيم و كلرور سديم ولرم ميباشد.
چشمه آب گرم ملايجي
اين چشمه در مسير جاده بندرلنگه- بندركنگ و در جنوب مسير ايستگاه قرار دارد. آب چشمه ازشكاف سنگهاي آهكي مارني خارج ميشود و عامل تشكيل آن عوامل تكتونيك صفحهاي است. آب چشمه ملايجي در رديف آبهاي گوگردي با آنيونها و كاتيونهاي مختلف گرم ميباشد.
چشمه آب گرم چارك
اين چشمه در مسير جاده بندرلنگه به گاوبندي قرار دارد و از طريق بستانه و روستاي باوردان قابل دسترسي است. مظهر چشمه دربستر رودخانه تنگخوان است واز شكاف سنگهاي مارني بيرون ميجوشد. عامل تشكيل چشمه، تكتونيك صفحهاي است و آب آن در رديف آبهاي گوگردي با كاتيونها و آنيونهاي مختلف گرم ميباشد.
اين چشمه در مسير جاده بستك، بعد از روستاهاي فتويه و فارياب، قرار دارد. از روستاي فارياب تا مظهر چشمه، در حدود دو كيلومتر جاده خاكي است. آب آن از شكاف سنگهاي آهكي خارج ميشود. آب چشمه در رديف آبهاي گوگردي با كاتيونها و آنيونهاي مختلف گرم است.
چشمه آب گرم فتوحيه (فتويه)
اين چشمه در مسير جاده بستك به لار قرار دارد و فاصله آن از بستك تا فتويه، در حدود سي كيلومتر است. مظهر چشمه در جنوب دهكده قرار دارد و حوضچهاي در كنار چشمه بنا شده است كه چهار متر طول، دو متر عرض و هشتاد سانتيمتر عمق دارد. آب اين چشمه به مصارف كشاورزي ميرسد. دبي آب چشمه حدود پنجاه ليتر در ثانيه و درجه حرارت آن مناسب (سيونه درجه سانتيگراد) و دسترسي به آن نيز آسان است. آب چشمه فتويه در رديف آبهاي گوگردي با كاتيونها و آنيونهاي مختلف گرم است.
پناهگاه حيات وحش جزيره شتور
اين جزيره در فاصله يك و نيم كيلومتري جنوب شرقي زيره لاوان واقع شده است و مساحت آن يك و چهاردهم كيلومتر مربع و ارتفاع آن از سطح دريا حدود ده متر است. تنها ارتفاعاتي كه در اين جزيره به وجود آمدهاند، دو رشته از تپههاي شني در شمال و جنوب جزيره است. پوشش گياهي اين تپهها به ويژه در مناطق پست جزيره، از گياهان «شورپسند» و مقاوم در مقابل كم آبي است كه به طور پراكنده رشد كردهاند حداكثر ارتفاع اينگياهان يك متر است جزيره شتور جزيرهاي است غيرمسكوني كه هيچگونه فعاليتي در آن ديده نميشود.
پرندگان موجود در آن شامل چهارگونه پرستوي دريايي است كه در جزيره توليد مثل ميكنند در اين جزيره تعداد زيادي مار سمي سياه رنگ و كوچك كه معمولاً زيرشن مخفي ميشوند، مشاهده شده است و به همين جهت به جزيره ماران نيز معروف است همچنين لاكپشت هاي دريايي درسواحل آن تخمگذاري ميكنند صيادان و بوميان جزاير اطراف، در هنگام طوفاني بودن دريا و همچنين براي جمعآوري لاك پشتها و تخم پرندگان دريايي به اين جزيره مسافرت ميكنند. شتور با اينكه مساحت بسيار كمي دارد از مهم ترين و با ارزش ترين زيستگاه هاي پرندگان و لاكپشت هاي دريايي در خليج فارس و درياي عمان است. تحقيقات و پژوهش هاي علمي درخصوص حيات وحش جزيره، جانوران مختلفي از جمله پرستوي دريايي پشت دودي، پرستوي دريايي تيره، پرستوي دريايي كاكلي كوچك، بالان گلوسياه، اگرت ساحلي، چكاوك كاكلي، عقاب ماهيگير، سليم شني، حواصيل ساحلي، حواصيل ارغواني، لاكپشتهاي دريايي، لاكپشت سرخ و سبز و عقابي و چرمي را مورد بررسي و شناسايي قرار داده است. بازديد از اين جزيره همراه با راهنمايان آشناي محيط زيست و مجوزهاي لازم امكانپذير است.