<html>
<head>
<meta NAME="keywords"
CONTENT="farhangsara,farhang,FARHANG,CULTURE,culture,FARSI,farsi,TOURISM,tourism,GEOGRAPHY,geography,IRAN,iran,PERSIAN,persian,FARSI,farsi,HISTORY,history,TEHRAN,tehran,AHWAZ,ahvaz,KHORASAN,khorasan,PERSEPOLIS,pesepolis,FERDOSI,ferdosi
KHAYAM,khayam,HAFEZ,hafez,SAADI,saadi,poem,prose,celebrities,food, painting, art, anthropology, bakhtiari, shiraz, espahan, esfahan, 
art,ART, cinema, rug, carpet, handicraft,movie,clip,nazeri,shajarian,shoor,lotfi,mahoor,segah,chahrgah,bakhtiyari,
tehran,ahvaz,abadan,gorgan,mashad,isfahan,shiraz,awards,boostan,golestan,shahnameh,kids,moshiri,shamloo,dehkhoda,osadgh,
musical instruments,sidahbedar,norooz,food,names,actors,actresses,video,agriculture,economy,fishery,religions,attractive,places,
literature,tribes,nomades,technology,highschool,university,molavi,khayam,climate,flag,oil,opec,khaviar ">
<meta NAME="description"
CONTENT="http://www.farhangsara.com  The Non-Profit Cultural Iranian website about everything related to the Iranian Culture, Histoy, Tourism, Economy, Art, Celebrities and etc...">
<title>استان اصفهان</title>
<style type="text/css">
<!--
a {
text-decoration: none;
color: blue;
background: transparent;
}

a:hover {
text-decoration: underline;
color: red;
background: transparent;
}
h1
	{margin-bottom:.0001pt;
	text-align:right;
	page-break-after:avoid;
	direction:rtl;
	unicode-bidi:embed;
	font-size:12.0pt;
	font-family:"Times New Roman";
	margin-left:0in; margin-right:0in; margin-top:0in}
-->
</style></head>
<BODY background="fimages/lines.jpg">
<P align=center><IMG height=142 src="fimages/header_General.jpg" width=708 border=0></P>
<p align="center" dir="rtl"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<font style="font-size: 22pt">استان اصفهان</font></font></p>
<p align="center" dir="rtl">
<img border="0" src="tourism/Prov/NewProv/SouthofIran/esfahan.gif" width="450" height="354"></p>
    <p dir="rtl" align="justify">
    <font face="&nbsp;traffic" color="#000080"><font style="font-size: 17pt">موقعيت جغرافيايي و تقسيمات 
    سياسي استان </a></b></font></font>
<p align="justify" dir="rtl">
    <font face="Tahoma"><span lang="AR-SA">استان اصفهان با مساحتي حدود 105937 
    كيلومتر مربع بين 30 درجه و 43 دقيقه تا 34 درجه و 27 دقيقه عرض شمالي خط استوا 
    و 49 درجه و 36 دقيقه تا 55 درجه و31 دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ 
    قرار دارد . اين استان كه در مركز ايران واقع شده است از شمال به استانهاي 
    مركزي , قم و سمنان ؛ ازجنوب به استانهاي فارس و كهگيلويه و بويراحمد ؛ از شرق 
    به استانهاي لرستان و چهارمحال بختياري محدود است . بر اساس آخرين تقسيمات 
    كشوري ، اين استان داراي 17 شهرستان , 60 شهر ، 37 بخش و 116 دهستان و مركز آن 
    اصفهان است .<O:P> </O:P>
    </span></font></p>
    <p dir="rtl" align="justify">
    <font face="&nbsp;traffic" color="#000080"><font style="font-size: 17pt">جغرافياي 
    تاريخي استان </font></font></p>
<p align="justify" dir="rtl"><font face="Tahoma">در ادوار پيش , اصفهان نقش پلي را 
    داشت كه قسمتهاي كم ارتفاع شرق فلات ايران را با سرزمين هاي كوهستاني غرب مرتبط 
    مي ساخت و براي اطراق سرمازدگان كوهستان غرب و گرمازدگان و خستگان هواي خشك شرق 
    , محل مناسب و مطلوبي بود . از اصفهان قبل از اسلام ، يعني دوره حكومت مادها و 
    دوره شاهنشاهي هخامنشيان ، اشكانيان و ساسانيان اطلاعات زيادي در دست نيست و از 
    آن دوره ها , آثار قابل توجهي بر جاي نمانده است . آنچه مسلم است , استقرار 
جلگه اصفهان درميان بيابان ها و كوه هاي خشك مركزي ايران از يك طرف و اهميت و 
    موقعيت ارتباطي خاص آن در مركز فلات پهناور ايران از طرف ديگر , تاريخ و سابقه 
    آن را به سابقه و قدمت كشور ايران مرتبط كرده است . پيش از برپايي پادشاهي 
    مادها , اصفهان حد شرقي ممالكي بوده است كه بابلي ها از آن اطلاع داشته اند و 
    به احتمال قوي جزو ناحيه ( انزان) يا (انشان) بوده است .</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">استان اصفهان يکی از بزرگترين 
مراکز توليد انواع مختلف صنايع دستی ايران محسوب می شود. اين استان از قديم الايام 
مهد هنرهای زيبا و صنايع ظريفه بوده است. تزئينات آجری، کاشی کاری، گچ بری و انواع 
خط در آثار تاريخی اصفهان، از حدود قرنها پيش تا دوره معاصر، بر اطراف و جوانب 
مناره ها و داخل و خارج مساجد، قصرها و هنرهای زری دوزی و قلم کاری، ترمه و نقره 
کاری و تذهيب و تحرير انواع کتاب، قرآن و قطعات نگارگری و نقاشی جملگی به مرکزيت 
هنری اصفهان گواهی می دهند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">سيم کشی، زرکشی، زربافي, گلابتون 
دوزی، پولک دوزی، زنجيره بافی، قالی بافی و نساجی از صنايع دستی رايج اصفهان است. 
اين صنايع در عهد شاهان صفوی رونق فراوان داشت. در دوران قاجاريه، بازار صنايع دستی 
در اصفهان از رونق افتاد. ولی بعد از انقلاب مشروطه باز توسعه يافت. به طور کلی طرح 
و نقش عموم مصنوعات دستی اصفهان اعم از فرش و قلمکار و ظروف قلم زنی و کاشی، دوختنی 
های روی پارچه تحت تاثير طرحهای تزئينی دوران صفويه قراردارد و طراحان اصفهان، به 
نسبت قدرت درک و مهارت خود از آثار قديمی اقتباس می کنند و با خلاقيت خود، آنها را 
زيباتر&nbsp; می سازند. در حال حاضر اهم صنايع دستی استان عبارتنداز: </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">&nbsp;قالی بافی: </font></span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">اصفهان در زمان صفويه يکی از 
مراکز عمده قاليبافی بود. در اين شهر تعداد زيادی کارگاه وجود داشت که در آن 
قاليهای زر بفت بافته می شد. اصفهان در فتنه افغان آسيب فراوان ديد و تعداد بسياری 
از هنرمندان و صنعتگران خود را از دست داد ولی پس از چندی توانست رونق اوليه خود را 
به دست آورد. در زمان قاجاريه قالی بافی اصفهان دوباره احياء شد. در جنگ جهانی اول 
اصفهان يکی از مراکز عمده تهيه قاليچه بود و پس از آن نيز بحرانهای زياد اقتصادی 
تاثير در کار قالی بافی نگذاشت چون قاليچه های آن بسيار ارزان تهيه می شد. </font>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">تعداد رنگهای انتخاب شده در 
قاليهای اصفهان بسيار محدود است. گره قاليهای اصفهان فارسی بوده و جفتی آن نيز کم 
نيست. رنگهای طبيعی بسيار کم مصرف می شود و بيشتر در قاليهای خوب از رنگهای شيميايی 
دندانه ای استفاده می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در روستاهای اطراف اصفهان نيز کم 
و بيش دارهای قالی وجود دارد. روی اين دارها قالی و قاليچه ها طرح شاه عباسی و ساير 
طرحهای اصفهان بافته می شود. رنگهای بکاررفته در آنها عموماً نباتی بوده و بيشتر از 
روناس، قارا، اسپرک، گنده يا گندل، پوست گردو، پوست انار و چند گياه ديگر استفاده 
به عمل می آيد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از توابع اصفهان که در هنر قالی 
بافی مشهور هستند از قاليچه های بختياری و قالی های جوشقان بايستی نام برد. قاليچه 
های بختياری را البته بيشتر در روستاهای شهرکرد و چهار محال می بافند. قالی و 
قاليچه های جوشقان از زمان صفويه مشهور عالم بوده است و سابقه قالی بافی جوشقان به 
پيش از زمان صفويان می رسد. ولی در روزگار شاه عباس اين صنعت در آنجا توسعه بسيار 
يافت. در آن زمان کارگاههای متعدد شاهی در آنجا مشغول کار بوده اند. جوشقان در آن 
زمان از توابع کاشان بوده است. در موزه های اروپا و امريکا تعداد زيادی قالی وجود 
دارد که منصوب به اين روستای کوچک بوده است. قاليهای جوشقان ريز بافت و دوپوده است.
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نقش قالی جوشقان شکسته است و 
شايد از دويست و پنجاه سال پيش تابحال همچنين ثابت مانده است. رنگهای آن از بهترين 
رنگهای طبيعی انتخاب می شود و همچنين رنگها کاملاً زنده و شاداب است. نوع پشم قالی 
جوشقان بسيار خوب و خامه آن دستريس است و گره جفتی چندی است که در جوشقان رخنه کرده 
است. درميمه واقع در سه فرسنگی جوشقان بر سر جاده اصفهان به تهران نيز قاليهايی با 
همان نقش شکسته جوشقانی اما ريز بافت و بهتر از کار خود جوشقان بافته می شود.
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نايين در شمال يزد و کناره دشت 
کوير قرار دارد و پيش از اين به بافتن عباهای بسيار لطيف شهرت داشت اما پس از آنکه 
در کشور ما مردم به لباس اروپايی درآمدند عبا منسوخ گشت. بافندگان نايين مانند شال 
بافان کرمان و مخمل و زيبا بافان کاشان به قالی بافی روی می آوردند. صنعت قالی بافی 
در نايين در آستانه جنگ دوم جهانی آغاز شد و چون بافندگان آنجا همواره با پشم 
نازکتر سروکار داشتند به بافتن قاليچه های بسيار ريز بافت پرداختند و از آنجا که 
ميزان توليد کم و جنس بسيار خوب بود، بازار خوبی برای کالای خود يافتند. که در زمان 
جنگ باز بر رونق آن افزوده شد. بدين ترتيب قالی نايين که شايد بهترين قالی امروز 
ايران باشد پديد آمد. پشم نايين نازکتر و نرمتر از ديگر پشمهای ايران است. رنگها 
چندان دلاويز نيست و تنوع ندارد. شايد90 درصد قاليهای اصفهان دارای متنی است به رنگ 
کرم بايک ترنج سرمدادی يا آجری و حاشيه آجری تند، رنگهای فرعی نيز در مايه های تند 
و شماره آنها محدود است و شايد در سراسر صنعت قالی بافی اصفهان بيش از 15 رنگ بکار 
برده نشود. مسئول اين امر البته رنگرزان اصفهان هستند. ولی همچنين خود صاحب کار که 
توجهی به مايه های رنگی که تحويل می گيرد ندارد نيز مقصر است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;قالی کاشان: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">قاليهای تاريخی و گرانبهای کاشان 
مظهر زيبايی ذوق و هنر ايرانيان در جهان است. قالی ايران که عامل بزرگ شناسايی کشور 
کهنسال ما به جهانيان گشته و اکنون در زندگانی همه اقوام بشر از هر نژاد و ملت 
خودنمايی می کند، گذشته از تامين نيازمنديهای زندگی و تشکيل اندوخته پربهای هر خانه 
و خانواده ای، ارزنده ترين نماينده انديشه های لطيف انسانی و زيباترين پديده های 
دلپذير بشمار می رود. اما قالی کاشان که شهرت آن دنيا را فرا گرفته و شامل گرانبها 
ترين آثار هنری و قطعه های ممتازی در نوع خود می باشد از نظر تاريخی دو عصر متفاوت 
و مختلفی را پيموده و يک تعطيل طولانی و فاصله زمانی قريب به دو قرن اين دو مرحله 
را از يکديگر جدا ساخته است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">هر چند اظهار نظر قطعی درباره 
همه قالی های بافت کاشان که اکنون در موزه ها و مجموعه های دنيا موجود است کار سهل 
و آسانی نيست اما از بررسيهای فنی کارشناسان و تحقيق و تطبيق کلی و قراين ديگر 
خصوصياتی از قالی کاشان به دست آمده که برای شناختن و تشخيص آنها بسيار مؤثر است. 
از جمله تزئينات مربوط به نقش و تزئينات و ريزه کاريها و نقش و نگار مشترکی که با 
ظروف سفالی و کاشی سازی کاشان در آنها موجود است.همچنين بافت ريز و مخمل نما و 
ظرافت خاص آن نسبت به قالی های ديگری که باگره فارسی بافته شده است. پروفسور پوپ 
مختصات ديگری را هم برای نقشه قاليها ی کاشان شمرده است مانند: ترنجهای کنگره دار و 
برگهای ظريف، شاخه ها و برگهای دندانه دار و ...&nbsp; . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;قلمکارسازی استان اصفهان: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">قلمکارسازی&nbsp; يکی از صنايع دستی 
پر سابقه ای است که قرنها در اوج شهرت بود و از دوره مغولها در ايران مرسوم شده 
است. در دوره مذکور به منظور جلب نظر خوانين مغول ايرانيان نيز دست به ابتکاراتی 
زدند که از جمله ابداع نقاشی روی پارچه يا پارچه های قلمکار بود، سپس اين صنعت در 
زمان صفويه گسترش بيشتری پيدا کرد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">به هر صورت عمر پرشکوه اين صنعت 
در زمان صفويه بود و در اواسط عصر قاجاريه بتدريج از رونق آن کاسته شد. در زمان 
سلطنت شاه عباس کبير اين صنعت رونق بسزايی يافت و بيشتر لباسهای مردانه و زنانه از 
پارچه هاي قلمکار تهيه می شد و اين پارچه ها در اين زمان شهرت فراوان داشته و مورد 
توجه درباريان بود و از اينرو بيشتر لباس آنان از &quot; قلمکارزر&quot; يا &quot; اکليلی&quot; تهيه می 
شد. در آن زمان محلهای مخصوصی برای تهيه لباس درباريان در بازار قيصريه اصفهان وجود 
داشت وپارچه هاي قواره ای قلمکارراکه دراصطلاح آن روز &quot;دلگه&quot; ناميده می شدرا از آن 
محلها به دست می آوردند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در زمان سلطنت رضا شاه با 
امتيازات خاصی که برای صنعتگران و ارباب حرف به ويژه صنعتگران قلمکار فراهم شد بار 
ديگر اين صنعت رونق گذشته خود را به دست آورد و عده ای از استادکاران بزرگ قديمی 
مثل شيخ حريری مشهدی عبدالخالق، حاج محمدرضا و حاج محمد تقی اخوان چيت ساز، برادران 
بيرجندی و شيخ بهايی و چند تن ديگر شرکت توليد قلمکار را تشکيل دادند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">اگر علاقه و پشتکار عده ای از 
استادکاران اين فن نبود، اکنون اثری از اين صنعت ظريف باقی نمی ماند ولی تلاش پيگير 
صنعتگران اين رشته و استقبالی که از آن شد موجب شد تا بار ديگر حجم تقاضا برای 
اينگونه پارچه های نقش دار افزايش يابد و چون مقدار توليد و عرضه اين محصول محدود 
بود صنعتگران را به چاره انديشی و پيدا کردن راه حل جهت عرضه بيشتر باهمان کيفيت 
هنری واداشت. در اين مورد تنها راه چاره را ايجاد نقوش مورد نظر را روی قالب و 
انتقال قالبهای مذکور روی پارچه دانستند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">معروفترين استاد قالب تراش در 
اين رشته مرحوم استاد رحيم بيدادی بود که سالها پيش در گذشت. از استادان ديگر قالب 
تراش می توان از استاد اسماعيل قالب تراش و استاد مهدی اوليايی نام برد. </font>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">&nbsp;خاتم سازی اصفهان: </font></span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">خاتم هنر آراستن سطح اشياء با 
مثلثهای کوچکی است که طرحهای گوناگون آن همواره به صورت اشکال منظم هندسی بوده است. 
اين شکلهای هندسی را با قرار دادن مثلثهايی کوچک در کنار هم نقشبندی می کنند. می 
توان گفت، کار خاتم نقشهای هندسی تشکيل شده از مثلثهای سه پهلو (متساوی الاضلاع) 
است که از عاج، استخوان، چوب و مفتول برنج ساخته شده و معمولاً به ضخامت 2 ميلی متر 
در سطح خارجی يا سطح داخلی و خارجی اشياء چوبی چسبانده&nbsp;&nbsp; می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">آثاری که از قديم مانده نظير 
درهای کاخها، رحلهای قرآن و صندوقهای مقابر خاتمکاری نشان می دهد که اين هنر در 
زمان قديم و به ويژه عهد صفويه رواج کامل داشته يکی ازمراکز اصلی آن هم اصفهان بوده 
است. اما همين معلوم می کند تا چند سالی اين هنر در اصفهان رو به زوال گذاشته و 
تنها شيراز مرکز اين صنعت شده است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در ابتدا کار خاتم با استفاده از 
مثلثهای بسيار بزرگ که پهلوی هم قرار می دادند تهيه می شد ولی به تدريج با پيشرفت 
ذوق و تبحر هنرمندان ابعاد مثلثها ريزتر و کوچکتر شد. بهر حال هنر خاتم سازی از 
زمان پيدايش تا کنون تحولاتی را داشته است. صنعتگران خاتم ساز برای تهيه خاتم از 
مواد اوليه متنوعی استفاده می کنند که در کمتر صنعت دستی ديگری اين چنين تنوعی به 
چشم می آيد. اين مواد عبارتند از: چوب فوفل، چوب گردو، چوب نارنج، چوب عناب، 
استخوان شتر، مفتول برنجی، لايه برنجی، سريشم گرم، سريشم سرد، فرمالين، فيبر و روغن 
جلا و تخته سه لايی. غير از آن برای تکميل ساخت از چفت و لولا و غيره نيز استفاده 
می کنند. از خاتم در تهيه محصولات مختلفی استفاده می شود که از آن جمله است: قاب 
عکس، جعبه سيگار، عصا، پيپ، جعبه لوازم آرايش، جا کليدی، جاقلمی و جلد آلبوم.
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در اصفهان علاوه بر اشياء خاتم 
که به شيوه شيرازی می سازند قسمتی از مصنوعات خاتم را با نقره و مينا سازی توأم 
کرده اند که در شيراز وجود ندارد. مثلاً جعبه های خاتمی که رويه آن را نقاشی 
مينياتور می کنند و روی آنرا روغن می زنند. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">ساخت و قلمزنی فرآورده های مسی و 
برنجی: </font></span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">يکی از پر رونق ترين رشته های 
صنايع دستی اصفهان ساخت و قلمزنی محصولات نقره ای مسی و برنجی است. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">مواد اوليه مورد مصرف سازندگان 
فرآورده های مس و برنج و نقره شامل نقره، مس، برنج و آلياژ مس و برنج است. مقداری 
از مواد اوليه مذکور از کشورهای ديگر نظير يوگسلاوی بقيه آن در ايران از شرکتهای 
برق منطقه ای و شرکت ملی نفت ايران و غيره تهيه می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">ابزار کار صنعتگران اين رشته از 
دو دسته تشکيل می شود. يک دسته از ابزار در مرحله ساخت محصولات مورد استفاده قرار 
می گيرد مانند دستگاه خم کاری، موتور فرچه، کوره برقی، سندان، چکش و دسته ديگر که 
در مرحله قلمزنی مورد احتياج است و عبارت از دستگاه قير آب کنی، پرگار، تعدادی قلم 
آهنی، چکش و غيره است. برخی از کارگاه های اين رشته صرفاً بکار ساخت محصولات نقره 
مسی و برنجی مشغول هستند و در مقابل کارگاههايی نيز وجود دارد که فقط کارقلمزنی 
برروی اين فلزات را انجام می دهند و دسته سوم کارگاههايی می باشند که به هر دو کار 
ساخت و قلمزنی تواماً می پردازند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">&nbsp;منبت کاری: </font></span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">واژه منبت به معنای کنده کاری 
خاص و همراه با خلل و فرج روی چوب است که سابقه ای ديرينه دارد، شايد بتوان آغاز 
تاريخ منبت کاری را از زمانی دانست که انسان نخستين بار، با ابزاری برنده چوبی را 
تراشيده است. در حال حاضر هم هنر منبت کاری همچنان رواج دارد و در گوشه و کنار 
ايران هنرمندان بسياری بدان مشغولند اما متأسفانه رفته رفته استفاده از نقوش اصيل 
که شامل طرحهای اسليمی و ختايی يا گل و بوته است رو به فراموشی می رود و طرحهای 
خارجی جای آنها را می گيرد. در نوعی از اين هنر بجای آنکه زمينه چوب را کنده کاری 
کنند ونقش مورد نظر را برجسته سازند چوبهای مختلف را با رنگهای گوناگون طبيعی آن 
بريده پهلوی هم قرارمی دهند. اين کار شباهت زيادی به هنر موزائيک دارد. در&nbsp; اين 
گونه جديد از چوبهای شمشاد برای رنگ زرد و عناب برای رنگ قرمز استفاده می کنند. 
زمينه کار بيشتر از چوب گردو و يا ريشه درختان جنگلی است که خود دارای نقوش زيبايی 
هستند. مهمترين ماده ای که روی آن منبت کاری می کنند چوب است. اين چوب بايد محکم و 
بدون گره باشد. برای اين منظور از چوبهای آبنوس، فوفل، بقم، شمشاد، و عناب و گردو، 
استفاده می کنند. البته آبنوس و بقم چون هم محکمتر و هم چربتر هستند دوام بيشتری 
دارند اما در ايران بخاطر فراوانی چوب گردو اکثراً از اين چوب استفاده می شود.
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">منبت کاری چوب در شهرهای 
گلپايگان و اصفهان رونق و رواج درخور و شايان توجه ای دارد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">نمد مالی: </font></span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نمد مالی در استان اصفهان&nbsp; رونق 
فراوان دارد و يکی&nbsp; از مراکز مهم توليد انواع نمد شهر«شهرضا» است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;گيوه بافی و گيوه دوزی: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">متأسفانه گيوه دوزی در شهرهای 
مختلف استان اصفهان در حال از بين رفتن است. گيوه دوزان اين شهر علاوه بر توليدگيوه 
به تعمير کفش نيز می پردازند. نحوه توليد گيوه که شامل تهيه رويه، تهيه تخت گيوه و 
نهايتاً دوخت رويه و تخت است، همانند ساير مناطق کشور است. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;عبا بافی در نايين: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نايين در مشرق شهر اصفهان قرار 
دارد و تنها صنعت دستی آن عبا بافی که در ناحيه ای نزديک شهرنايين به نام محمديه 
وجود دارد. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">حدود 25 درصد عباهای توليد شده 
در محل به فروش می رسد و بقيه به شهر های مشهد و قم و گاهی کشورهای عربی ارسال می 
شود. </font><span dir="ltr" style="font-size: 13pt">
<O:P></O:P>
</span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">سفال و سراميک سازی در شهرضا: </font>
</span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در شهر اصفهان و نيز در شهرهای 
نطنز و شهرضا در استان اصفهان سفال و سراميک سازی رواج دارد. شهرضا از مراکز عمده 
سفال سازی ايران است و محصولات آن دارای خريداران بسيار است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نقشهايی که در سراميک شهرضا به 
چشم می خورد اغلب نقش گل و بوته و ماهی است و برای رنگ کردن لعاب نيز از اکسيدهای 
فلزات آهن، مس و منگنز و کبالت استفاده می شود. درشهر نطنز نيز يک کارگاه سراميک 
سازی با استفاده از خاک استون ور محصولات جالبی را توليد می کند. در شهر اصفهان هم 
کارگاههای متعدد سفال و سراميک سازی وجود دارد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">&nbsp;پوست و پوستين دوزی: </font></span>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">صنعت پوست دوزی در اصفهان از 
صنايع دستی پررونق اين شهر در گذشته بوده است ولی اکنون آن رونق ديرين را ندارد. 
فرآورده های پوستی اصفهان به لحاظ ظرافت و لطافت الياف و رنگ سفيد يکدست آن 
خواستاران زيادی دارد. بررسی ها نشان می دهد که تعداد خريداران فرآورده های پوستی 
روز به روز در حال کاهش است، از طرفی کاهش تعداد کارگاههای پوست دوزی نيز حاکی از 
نقصان تقاضا برای محصولات مذکور است. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">&nbsp;مليله سازی در اصفهان: </font></span>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">يکی از رشته های صنايع دستی 
اصفهان که از ارزش هنری زيادی برخوردار است و توليد محصولات آن نياز به ظرافت و دقت 
فوق العاده دارد مليله سازی است و فرآورده های توليدی صنعتگران اين رشته نمايانگر 
ذوق سرشار آنان است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">بايد به اين نکته توجه کرد که در 
توليد برخی از فرآورده ها چون گل سينه و گوشواره تنها مليله سازان دخالت ندارند 
بلکه از مينا سازان و زرگران هم استفاده می کنند و در مقابل انجام عمل به آنان 
کارمزد می دهند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;سکمه دوزی و قلاب دوزی: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">يکی ديگر از رشته های صنايع دستی 
موجود در شهر اصفهان سکمه دوزی و قلابدوزی است. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">مواد اوليه مورد استفاده سکمه 
دوزان و قلابدوزان عبارت است از: </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">کتان ايرانی و خارجی و نخ پنبه 
ای (که از تهران تهيه می شود و به صورت کلاف يا عمامه ای است)، کتان خارجی را که 
بيشتر هم مورد استفاده دارد و عرض آن 140 سانتيمتر است. روميزی گرد، زيربشقابی و 
دستمالهای مخصوص از انواع محصولات سکمه دوزان يا قلابدوزان است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;نگارگری در اصفهان: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نگارگری در ايران از سابقه ای 
طولانی برخوردار است. در زمان شاه عباس دوم که اصفهان پايتخت و مرکز هنر ايران شد، 
نگارگری هم در اين شهر تکامل يافت. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">معمولاً برای نگارگری از چوب، 
عاج، فيبر و استخوان استفاده می شود و هر کارگاه رأساً اقدام به توليد می کند 
ومعمولاً برای دور قاب عکس و جعبه از خاتم و مينا استفاده می شود. ضمن آن که بايد 
گفت عده ای از هنرمندان اصفهانی نيز در زمينه طراحی فرش، تذهيب و تشعير هم فعاليت 
دارند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;نقره سازی: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نقره سازی از جمله صنايع دستی 
رايج در شهر اصفهان است کارگاههايی که در آنها کار نقره سازی انجام می شود کارهای 
ديگر از جمله قلمزنی روی نقره محصولات مسی و برنجی انجام می دهند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">انواع فرآوده های توليدی نقره 
سازان عبارتست از: سرويس چايخوری، گلدان، شمعدان وسرويسهای چند پارچه. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">&nbsp;مينا کاری اصفهان: </font></span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">مشکل بتوان گفت از چه زمانی هنر 
مينا کاری در ايران رواج گرفته است. زيرا از روزگاران پيش از عهد صفويه نمونه هايی 
از ميناکاری در دست نيست وحتی از دوران صفوي هم نمونه های قابل ملاحظه ای برجای 
نمانده است. لکن در دوران قاجاريه مينا کاری به مقدار کم وجود داشته است و اشيايی 
مانند سرقليان وکوزه قليان وکوزه و بادگير قليان را ميناکاری می کرده اند. </font>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">رواج صنعت مينا کاری در اصفهان 
از دوران پهلوی و حدود سال 1310 ه.ش. است و مخصوصاً اين که اين هنر- صنعت به وسيله 
يکی از استادان هنرمند و بنام اصفهان يعنی استاد شکرا... صنيع زاده بسط و توسعه 
يافت و شاگردانی در اين مکتب تربيت شدند که هر يک کانون ديگری در هنر مينا بوجود 
آوردند. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">بيشتر اشيايی که مينا سازان فعلی 
به بازار عرضه می کنندعبارتست از گوشواره، گلوبند، انگشتر، جعبه های بزرگ و کوچک 
آرايش زنانه، قوطی سيگار، جعبه های خاتم کاری و مينا کاری، بشقاب مينا، گلدان 
مينابه اندازه های مختلف، تابلوهای بزرگ و کوچک ميناکاری که با هنرهای ديگر مانند 
طلا کاری و خاتم کاری و مينياتور ترکيب می شود. روی اشياء طلايی و نقره ای هم&nbsp;&nbsp; می 
توان مينا کاری کرد ولی اساساً مينا کاری روی مس انجام می شود. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">&nbsp;کاشی سازی: </font></span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">کاشی سازی يکی از اصلی ترين 
صنايع دستی اصفهان است. در اين فرآورده ها ويژگی طرحها و نقشهای قديمی به خوبی حفظ 
شده است و حتی امروز هم خواستاران بسياری دارد. از ديگر هنر هايی که با استفاده از 
کاشی در اين استان انجام می گيرد کاشی معرق می باشدکه عبارت از بريدن و خرد کردن 
کاشی و در کنار هم قرار دادن آنهاست. از آنجاکه نقشهايی که روی کاشی ها پياده می 
شود تا حدی پيچيده است کاشی سازها نمی توانند آنها را به صورت ذهنی ترسيم کنند، از 
اين رو صنعتگران طرحهای مورد نظر را به طراحان سفارش می دهند. پس از اينکه طرح مورد 
نظر تهيه شد صنعتگران آنرا روی کاشی پياده می کنند. برای اين منظور طرح مورد نظر را 
روی کاشی ساده که قبلاً آماده شده قرار می دهند و سپس روی خطوط طرح، سوزن فرو می 
کنند و به اين ترتيب خطوط نقشه در جای سوزن باقی می ماند که باريختن گرد زغال روی 
منفذهای ايجاد شده، شکل و طرح مورد نظر برروی کاشی انتقال داده می شود. پس از آن 
خطوط را بر حسب ذوق و سليقه رنگ آميزی کرده و جهت پخت به داخل کوره می گذارند. از 
اين به بعد محصول آماده عرضه به بازار خواهد بود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;طلا کوبی روی فولاد: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">طلاکوبی يکی از شيوه های تزيين 
اشياء و آثار فولادی است که در شهر اصفهان رواج دارد. از فولاد علاوه بر افزارهای 
معمولی اقدام به ساخت علم نيز می کنند که می دانيم آن را پيشاپيش صف عزاداران بويژه 
در مراسم سوگواری سالار شهيدان حضرت امام حسين (ع)،&nbsp; حرکت می دهند. علم علاوه بر 
تيغه های فولادی معمولاً دارای پيکره هايی از برخی از پرندگان حيوانات ديگر و نيز 
گلدان، قوطی و شمعدان است که تمامی آنها به ميله ای که قاب بر آن تکيه دارد متصل 
است و برروی تيغه های علم بويژه تيغه وسط که از ساير تيغه ها بلندتر است اسماء 
مبارکه طلاکوبی می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در حال حاضر طلاکوبی برروی مجسمه 
های پرندگان و حيوانات نظير طاووس، کبوتر، آهو، شير و...&nbsp; (که در واقع به تقليد از 
پيکره هايی که به انواع علم های سوگواری متصل است، ساخته و پرداخته می شود.) نيز 
صورت می گيرد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">&nbsp;قفل سازی: </font></span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">چيزی که موجب شگفتی هر بيگانه ای 
که از ايران ديدن می کند می شود همانا نزديکی و پهلوی هم بودن اشيای بسيار کهن و 
کالاهای نو و وارداتی است. در مورد قفل و کليد هم همين طور است. قفل کردن خزانه ها 
و انبارهای گندم و پرستشگاهها در هزاره دوم&nbsp; ق.م. در مصر و بين النهرين متداول بوده 
است. قفلی که قفل ساز ايرانی می سازد نشانه نبوغ فنی او در جهات مختلف است. پاره اي 
از اين قفل ها همانند قفل های مصری و يونانی است، برخی ديگر همانند قفل های رومی ها 
است برخی به قفلهای چينی و هندی می ماند و تعدادی هم مانند قفلهايی است که در اروپا 
از قرون وسطی تا انقلاب صنعتی به کار برده می شد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">قفلهای ايران را از ديدگاه فنی 
می توان به رده های زير بخش کرد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">الف) قفلهای ثابت در (کليدون 
خانه) </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">1-کلون دان </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">2-کلون </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">3- قفل فنر پخش شو </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">ب) قفل آهن </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">1- قفل فنر (با کليد پيچی)
</font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">2- قفل فنری (با کليد فشاری)
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">3- قفل لوله (با کليد پيچی)
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">4- قفل رمز (حرفی بی کليد)
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size: 17pt">
<font face="&nbsp;traffic" color="#000080">&nbsp;لاکی روغنی: </font></span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">محصولات لاکی روغنی مختلف هستند 
از آن جمله قلمدان سازی است. قلمدان و قلمدان سازی با هنر و فرهنگ ايران رابطه و 
پيوند ديرينه دارد. چرا که گرانمايه ترين ميراث های نقاشی و نگارگری تذهيب و منبت 
کاری هنرمندان قديمی ما بر جعبه های قلمدان نقش بسته است. از طرفی قلمدان در گذشته 
ای نه چندان دور مهمترين وسيله کتابت و بهترين عامل برانگيختن و ترغيب مردم طبقات 
گوناگون به فراگيری آموزش و خطاطی و خوشنويسی بود. قلمدان سازی از عهد صفويه رونق و 
اعتبار افزونی گرفت. قلمدانهای اين دوره از جمله اصيل ترين آثار هنری باستان به 
شمار می رود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">قلمدان ها به طور عمده از سه 
دسته تشکيل يافته اند (از نظر جنس) </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">1- قلمدانهای چوبی </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">2- قلمدانهای فلزی </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">3- قلمدانهای مقوايی </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">به طور کلی از لحاظ اندازه 
قلمدانها بر چهار گونه اند: </font><span dir="ltr" style="font-size: 13pt">
<O:P></O:P>
</span></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">الف) کوچک که به آن نيم بهره نيز 
می گويند و ابعاد آن 2*13 سانتيمتر است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">ب) قلمدان متوسط يا يک بهره که 
ابعاد آن7/3*21 سانتيمتر است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">ج) قلمدان عادی که دوبهره نيز 
ناميده می شود و ابعادش 4/4*5/23 سانتيمتر است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">د) قلمدانبزرگ که تقريباً به 
اندازه جعبه قلمدان است به ابعاد 5/5*28 و سه بهره نام دارد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از قلمدان سازان معروف که قلمدان 
مقوايی می ساختند. که در دوره قاجار شهرت داشتندمی توان به ميرزا ابوالقاسم 
طباطبائی، مشهدی حسن تهرانی، عبدالحسين مقوا ساز اصفهانی و کريم مقوا ساز اشاره 
کرد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از محصولات ديگر لاکی روغنی می 
توان به جلد سازی و قاب آئينه اشاره کرد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">به لاکی روغنی هايی که از جنس 
کاغذ تهيه می شود پاپيه ماشه هم می گويند، پاپيه ماشه که اساساً واژه ای فرانسوی 
است و در فرهنگهای لغت به معنی کاغذ فشرده آمده، معمولاً به اشيايی مقوايی که سطح 
آنها به وسيله نگارگری تزيين و با لاک مخصوص پوشش يافته است اطلاق می شود. سابقه 
اين نوع هنر که در گذشته «نقاشی روغن» يا «لاکی» ناميده می شد، چندان روشن نيست، 
ليکن از آثار موجود در موزه ها چنين استنباط می شود که تا بعد از دوره سلجوقيان 
کليه کتابهای خطی دارای جلد چرمی ساده يا ضربی و فاقد هر نوع تزئينات اسليمی بوده 
است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در دوره ايلخانی نيز که شهر هرات 
مرکز عده تحقيقات و تأليفات بوده و جلد کتاب بسيار معتبر از نوع سوخت و جلد کتاب 
عادی معمولاً چرمی سادهيا ضربی و فاقد هر نوع تزئينات اسليمی بوده است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در دوره ايلخانی که شهر هرات 
مرکز عمده تحقيقات و تأليفات بوده و جلد کتاب بسيار معتبر از نوع سوخت و جلد کتاب 
عادی معمولاً چرمی ساده يا ضرب بوده وبرای تزئين کتب علاوه برنقوش اسليمی ازخطوط 
ختايي استفاده می شده و ظاهراً تا آن زمان پاپيه&nbsp; ماشه در ايران رواجی نداشته ولی 
اسناد معتبری در دست است که نشان می دهد اين هنر از دوره صفويه به ايران راه يافته 
و به موازات ساير انواع صنايع دستی شکل گرفته و متکامل شده است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;سوزندوزی اصفهان: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">اين «هنر- صنعت» توليدش در 
انحصار زنان و دختران خانه دار است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در حال حاضر از اين هنر علاوه بر 
کلاه برای تهيه زير ليوانی، کمربند، کفش، جليقه استفاده به عمل می آيد. طرحهای 
سوزندوزان عموماً ذهنی و ملهم از برداشتها و بينشهای مشخص هنرمندان از محيط طبيعت 
است و بيشتر شامل گل بوته های تمثيلی می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;صحافی: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">عبارتست است از عمل اتصال همه 
برگهای کتاب و قراردادن آنها در پوشش و محافظ به نام جلد که می تواند با دست يا با 
ماشين باشد. البته اين کار در قديم بيشتر توسط دست هنرمندان با ذوق انجام می گرفت و 
هر هنرمند با ذوق و استعداد آثاری هنری خلق می کرد که نمونه های آنها هم اکنون 
درموزه ها موجود است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">قديميترين نسخه های جلد شده، از 
روايتهای انجيل بود که مربوط به شش قرن بعد از ميلاد است که در مصر نوشته و کاغذ آن 
از جنس پاپيروس است. که روی آن را از چرم می پوشاندندو برای بستن آن از چرم استفاده 
می کردند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">جلدها را از نظر نوع ساخت آن به 
انواع مختلف میتوان تقسيم کرد که هر کدام از روشها به مرور زمان در اثر پيشرفت هنر 
جلد سازی بوجود آمده است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">1-جلدهای سوخت </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">2-جلدهای ضربی </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">3-جلدهای لاکی </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;ضريح سازی: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در اصطلاح فارسی ضريح را صندوقی 
بر قبر و حفاظی گرداگرد قبر معنا کرده اند. که بعضاً با عناوينی چون صندوق حايل 
حفاظ محجر نيز همراه است. در فرهنگ فارسی امروز چنين آمده است: ضريح صندوقی مشبکی 
است که برروی مزار اوليا و قدسيان نصب می کنند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نکاتی که در ساخت ضريح بايد 
رعايت شود: عامل تقدس، عدم کاربرد صورت در نقوش، کتيبه های قرآنی و طلا، آوردن سوره 
های ياسين، الرحمن (آيه تطهير، آيه نور، عددهای بکاررفته و سمبل آنها، ذکر نام بانی 
و تاريخ ساخت آن، علامتی به عنوان شاخص ضريح و صاحب آن، ديگر مدفونين در ضريح)
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">ضريح از نظر فرم، محفظه ای است 
مکعب مستطيل با عرض و طول و ارتفاع متغير که اغلب پلان&nbsp; آن مستطيل است و در نگاه 
اول چون اتاقکی فضای داخل مقبره را از اطراف جدا نموده است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">اجزاء متشکله ضريح به ترتيب: 
بدنه و اسکلت، پيکره های سنگی، ستونها، پايه ستون، گوی ماسوره ها، لچکی ها، ترنجها، 
کتيبه های نقره، حواشی برجسته کاری، کتيبه های طلامشبکهای طلايی، زهوارها، ميخهای 
تزيينی، گلدانها، نقاشی های داخل ضريح، پارچه روی سقف مزار، </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">هنرهای تشکيل دهنده مجموعه هنری 
ضريح: </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">طراحی و نقاشی سنتی، درودگری، 
مرصعکاری و ترصيع، زرگری، سازندگی، بافت، ترمه بافی و رودوزی، قلمزنی و سبکهای 
مختلف آن، مينا سازی، حجاری، خطاطی. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">استادان ضريح ساز شهر اصفهان 
عبارتند از: استاد حسين پرورش، استاد اصغر مباشرپور، استاد مهدی ذوفن، استاد حاج 
محمد تقی ذوفن و استاد کميليان، استاد محمد علی فرشيد، استاد علی واليان، استاد 
سطوت، استاد علی حاج زرگر باشی، استاد ديناری. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="&nbsp;traffic" color="#000080">
<span style="font-size: 17pt">&nbsp;فيروزه کوبی: </span></font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">فيروز کوبی يکی از معدود رشته 
های صنايع دستی است که سابقه تاريخی چندانی نداشته و در حال حاضر هم توليد محدودی 
دارد و همين امر باعث آن گرديده تا فيروزه کوبی آنگونه که بايد شناخته نشده باشد هر 
چند که زيبايی و گيرايی يک محصول خوب صنايع دستی را با خوددارد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">قدمت فيروزه کوبی به حدود 70سال 
قبل می رسد و در آن زمان صنعتگری بنام«يوسف حکيمان» معروف به محمد رضا در مشهد کار 
فيروزه کوبی بر روی زينت آلاتی نظير دستبند، گل سينه، گوشواره... را شروع کرد. و 
حدود 20 سال بعد اين صنعت توسط صنعتگر ديگری بنام«حاج داداش» از مشهد به اصفهان 
برده شد. در حال حاضر صنعت دستی فيروزه کوبی فقط در اصفهان رايج و صنعتگران شاغل در 
اين رشته نيز همچون توليد آن محدود است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در اصفهان فيروزه کوبی صرفنظر از 
جواهرات در ظروفی مانند بشقاب، ليوان، کاسه و گلاب پاش و... نيز مورد استفاده 
قرارمی گيرد. يکی از کارهای جنبی صنعت فيروزه کوبی تهيه«زيرساخت» است که در کارگاه 
زرگری و به طور جداگانه صورت می گيرد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">يک فرآورده فيروزه کوب اعم از 
زيور آلات و يا ظروف عبارت از شيئی است مسی، برنجی، نقره ای و يا برنزی که ذرات و 
قطعات ريز سنگ فيروزه بر قسمتهايی از سطوح آن به فرم موزاييک در کنار هم نشانده شده 
و به اين ترتيب جلوه ای خاص به آن بخشيده می شود. ساخت و پرداخت چنين فرآورده ای 
شامل دو مرحله کلی است: </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">الف) زرگری&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 
ب)فيروزه کوبی </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">صنعتگر توليد کننده فيروزه کوب 
در مراحل مختلف کار از ابراز کار و وسايلی نيز بهره می گيرد که عمدتاً شامل قالب، 
چکش، دريل، چراغ گاز، چراغ بنزينی، گاز انبر، انبردست، پنس، منقاش، لوله های مختلف 
فلزی، سوهان و سنگ سمباده است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نکته حايز اهميت در فيروزه کوبی 
در درجه نخست نصب صحيح فيروزه برروی فلز است به گونه ای که دارای قدرت کافی بوده و 
هنگام پرداخت قطعات فيروزه از آن جدا نشود و ديگر اينکه هر چه ظرف فيروزه کوبی شده 
پرکارتر باشد و قطعات سنگ منظم تر در کنار يکديگر نصب شده باشد و فاصله زيادی در 
بين قطعات فيروزه ديده نشود کار دارای ارزش هنری بيشتری است.</font></p>
<p align="center" class="MsoNormal" dir="rtl" style="word-spacing: 0px; direction: rtl; unicode-bidi: embed; margin: 0px">
<font face="Tahoma"><span style="font-family: Traffic">
<img src="BUTTON/Eng.gif"
alt="Farsi.gif (1927 bytes)" border="0" width="53" height="23"></span></font></p>
<p align="center" class="MsoNormal" dir="rtl" style="word-spacing: 0px; direction: rtl; unicode-bidi: embed; margin: 0px">
<font face="Tahoma"><span style="font-family: Traffic"></a>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></font></p>
  <center>
<table border="0" width="85%" cellspacing="0" cellpadding="0" height="1" style="border-collapse: collapse" bordercolor="#111111">
  <tr>
    <td width="100%" height="1"><P align=center><b><SPAN lang=fa>
      <FONT face="Times New Roman" size="2"><A 
      href="fflag.htm">پرچم ايران</A> - 
      <A  href="fMap.htm">نقشه ايران</A> - 
      <A href="fanthro.htm">مردم شناسي</A> 
      - <A  href="fClimate.htm">آب و هوا</A> - 
      <A  href="flocation.htm">موقعيت جغرافيائي</A>
      - <A  href="fhistory.htm">3000 قبل از 
      ميلاد تا زمان معاصر</A> - <A  
      href="fscience.htm">علوم و 
      فنون</A></FONT></SPAN></b></P></td>
  </tr>
</table>
  </center>
  <center>
<table border="0" width="85%" cellspacing="0" cellpadding="0" height="1" style="border-collapse: collapse" bordercolor="#111111">
  <tr>
    <td width="100%" height="1"><P align=center><b><SPAN lang=fa>
      <FONT face="Times New Roman" size="2"><A 
      href="fculture.htm">فرهنگ و 
      هنر</A> - <A href="fgeography1.htm">تاريخ و جغرافي</A>
      - <A  href="flearn.htm">بياموزيم</A> - 
      <A  href="mailto:webmaster@farhangsara.com">تماس 
      با ما</A> - <A  href="faboutus.htm">درباره ما</A> 
      - <A  href="index.html">صفحه 
      اول</A></FONT></SPAN></b></P></td>
  </tr>
</table>
  </center>
</body>
</html>�