کليم

کليم در همدان ولادت يافت، ليکن بسبب اقامت در کاشان، به کاشاني مشهور شد. مدتي در شيراز سرگرم تحصيل علوم بود. در عهد جهانگير به هندوستان رفت و باز به ايران و سپس به هندوستان بازگشت و چندي سرگرم مدح امراي درباري و دولتي مغول بود، تا سمت ملک الشعرايي دربار شهاب الدين شاه جهان يافت.

اواخر عمر خود را در کشمير گذرانيد تا بسال 1016 هجري درگذشت؛ کليم در انواع شعر دست داشت. قصيده و مثنوي را خوب ميگفت، ليکن مهارت و استادي او در غزل است که در آن سخن استوار پر معني و مضامين بسيار تازه و دقيق دارد. وي در معني آفريني و نيروي تخيل و وارد کردن کلمات زبان محاوره در شعر معروف است.