<html>
<head>
<meta NAME="keywords"
CONTENT="farhangsara,farhang,FARHANG,CULTURE,culture,FARSI,farsi,TOURISM,tourism,GEOGRAPHY,geography,IRAN,iran,PERSIAN,persian,FARSI,farsi,HISTORY,history,TEHRAN,tehran,AHWAZ,ahvaz,KHORASAN,khorasan,PERSEPOLIS,pesepolis,FERDOSI,ferdosi
KHAYAM,khayam,HAFEZ,hafez,SAADI,saadi,poem,prose,celebrities,food, painting, art, anthropology, bakhtiari, shiraz, espahan, esfahan, 
art,ART, cinema, rug, carpet, handicraft,movie,clip,nazeri,shajarian,shoor,lotfi,mahoor,segah,chahrgah,bakhtiyari,
tehran,ahvaz,abadan,gorgan,mashad,isfahan,shiraz,awards,boostan,golestan,shahnameh,kids,moshiri,shamloo,dehkhoda,osadgh,
musical instruments,sidahbedar,norooz,food,names,actors,actresses,video,agriculture,economy,fishery,religions,attractive,places,
literature,tribes,nomades,technology,highschool,university,molavi,khayam,climate,flag,oil,opec,khaviar ">
<meta NAME="description"
CONTENT="http://www.farhangsara.com  The Non-Profit Cultural Iranian website about everything related to the Iranian Culture, Histoy, Tourism, Economy, Art, Celebrities and etc...">
<title>استان کهکيلويه و بوير احمد</title>
<style type="text/css">
<!--
a {
text-decoration: none;
color: blue;
background: transparent;
}

a:hover {
text-decoration: underline;
color: red;
background: transparent;
}
h1
	{margin-bottom:.0001pt;
	text-align:right;
	page-break-after:avoid;
	direction:rtl;
	unicode-bidi:embed;
	font-size:12.0pt;
	font-family:"Times New Roman";
	margin-left:0in; margin-right:0in; margin-top:0in}
-->
</style></head>
<BODY background=fimages/lines.jpg><FONT face="Times New Roman" size=5>
<P align=center></FONT><IMG height=142 alt="fimages/header_General.jpg (47598 bytes)" 
src="fimages/header_General.jpg" width=708></P>
<p align="center" dir="rtl">
        <font style="font-size: 17pt" face="Times New Roman" color="#000080">
<span style="font-size:22pt">استان
        کهگيلويه و بوير احمد</span></font></p>
<p align="center" dir="rtl">
<img border="0" src="tourism/Prov/NewProv/SouthofIran/kohkiloy.gif" width="399" height="353"></p>
        <p dir="rtl" align="justify">
        <font face="Times New Roman" color="#000080">
        <font style="font-size: 17pt">موقعيت<span style="font-size:17pt">
        جغرافيايي
        استان
        کهگيلويه و بوير احمد</span></a></font></font></p>
<p align="justify" dir="rtl">
<font face="Tahoma"><span lang="fa">استان کهگيلويه و 
            بويراحمد سرزمينی کوهستانی و</span> <span lang="fa">تقرييا&nbsp;مرتفع می باشد که کوه های زاکرس با 
            رشته های موازی، سراسر شمال و&nbsp; شرق و کوههای سياه و سفيد، خومی خائيز 
            و نيل جنوب شرقی آن را در برگرفته اند. بلندترين نقطه استان قله دنا 
            با ارتفاع 4409 متر و پست ترين ناحيه آن ليشتر به ارتفاع 500 متر از 
            سطح دريا می باشد. رودخانه های&nbsp; مارون، بشار، زهره، خرسان و 
            نازمکان از اين استان عبور می کنند. و ارتفاعات آن، سرچشمه تعدادی از 
            رودخانه ها است .&nbsp; چهار پنجم مساحت منطقه از ارتفاعات&nbsp; و تپه&nbsp; ماهورها&nbsp; 
            تشکيل شده&nbsp; است . در مناطق سردسير , ارتفاعات بلندتر و تپه ماهورها&nbsp; 
            بيشتر و در مناطق گرمسير ارتفاعات کوتاه تر و تپه ماهورها نيز کمتر است. دشت ها نيز حدود يک پنجم از مساحت استان را تشکيل می دهند و معمولا 
            عمده&nbsp; اراضی کشاورزی در دشت ها واقع گرديده است . با توجه به شرايط 
            جغرافيايي استان، هرچه در امتداد اصلی کوه های زاگرس از شمال شرقی به 
            جنوب غربی نزديکتر شويم، از ارتفاع کوه ها و مقدار بارندگی و رطوبت 
            هوا به طور محسوسی کم می گردد. اين وضعيت طبيعی، مشخصات&nbsp; اقليمی 
            دوگانه ای را پديد آورده و استان را به دو ناحيه سردسيری و گرمسيری 
            تقسيم نموده است.</span></font></p>
<h4 dir="rtl" align="center">
<font color="#000080">
<span style="font-family: Nazanin; font-weight: 400; font-size: 19pt">صنايع 
دستی</span></font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">صنايع دستی عشاير استان کهگيلويه 
و بويراحمد همانند ديگر عشاير ايران از جايگاه ويژه ای برخوردار است و چون دامپروری 
و پرورش دام يکی از محورهای اصلی زندگی آنهاست. پشم و موی حاصل از طريق دامداری به 
مصرف تهيه و توليد صنايع دستی و دستبافت های متعددی می گردد. که عشاير اين خطه می 
توانند علاوه بر مصرف شخصی، بخشی از آنها را به عنوان صنعت دستی به جامعه غيرعشايری 
عرضه کنند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از جمله اين صنايع دستی می توان 
به قالی و قاليچه، گليم، گبه، خورجين، جاجيم و … اشاره نمود. </font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">قالی و 
قاليچه: </span></font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">بافت قالی و قاليچه طی سالهای 
متمادی در ميان عشاير کهگيلويه و بويراحمد تکامل يافته است. بويژه بافت قاليچه در 
ميان ايل نشينان و روستاييان بيشتر توليد می شود و به دليل سهولت حمل و نقل 
طرفداران بيشتری دارد. قالی و قاليچه جزو وسايل ضروری زندگی ايل نشينان و جزء اصلی 
جهيزيه دختران می باشد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">اجزای تشکيل دهنده قالی عبارتند 
از: پود، تار، پرزيا خواب قالی. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در اين استان جنس تارها از پنبه 
يا مخلوط پشم و مو&nbsp; است و جنس پودها از پشم يا پنبه می باشد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">اما جنس پرز از پشم است و گاهی 
از کامواهای رنگی ( اکريليک ) نيز استفاده می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">دستگاههای بافندگی قالی و قاليچه 
در غالب نقاط اين استان ساده بوده و توسط خود بافندگان ساخته می شود و مثل ساير 
عشاير و ايالات ايران از نوع دار افقی است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">برای بافت يک قالی ممکن است يک 
يا دو زن به اتفاق هم کار کنند. زنان بافنده استان کهگيلويه و بوير احمد با تلفيق 
ذوق و سليقه خود و با بکار بردن نقوش و طرحهای عشايری&nbsp; قاليهايی می بافند که بسيار 
زيباست. اين نقوش برگرفته از پيشينيان و نسل های قبلی است که به بافندگان امروزی 
انتقال يافته است و با نقوشی از طبيعت پيرامون خود و اشياء خود و اشياء مورد علاقه 
توليد کنندگان ترکيب&nbsp; و مزين شده است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">تعدادی از اين نقوش به دليل 
مجاورت عشاير کهگيلويه و بوير احمد با عشاير قشقايی و بختياری وارد بافته های اين 
عشاير شده است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">يکی از نقوش تزيينی و قديمی قالی 
های استان کهگيلويه و بوير احمد نقش حوض نام دارد. اين نقشه مختص زمينه و متن قالی 
است . نقش حوض با استفاده خطوط شکسته فضاهای هندسی متن قالی بوجود می آيد و بيشتر 
اوقات با نقوش گل خرده (نقوشی کوچک مانند گل پنج پر، چنگ و …) اطراف حوض ها و 
فضاهای خالی پر می شود. حوض انواع مختلفی دارد: </font></p>
<p dir="rtl" align="justify">
<font face="Times New Roman" style="font-size: 14pt" color="#000080">نقش حوض 
ساده:</font><font face="Tahoma">&nbsp; که بيشتر در قالبهای قديمی ( تقريباً 130 سال 
پيش) ديده می شود. اين نقش از يک مربع ساده تشکيل شده و در پيرامون آن هيچ نوع گل 
خرده ای وجود ندارد و در وسط آن نقش چنگ را می توان ديد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش حوض چند ضلعی:</font></font><font face="Tahoma"> 
در اين نوع نقش شکستگی خطوط بيشتر شده و اطراف و درون آن با خرده نقش پر شده است . 
در نمونه ای که تقريباً متعلق به 90 سال پيش است، نقش حوض شش ضلعی که در پيرامون و 
درون با خرده نقش مزين شده است ديده می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش حوض با نشان ساسانی:</font></font><font face="Tahoma">&nbsp; 
اين نقش در قالی هايی که تقريباً قديمی هستند وجود دارد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">چند حوض در وسط:</font></font><font face="Tahoma">&nbsp; 
نمونه هايی از قالی های متعلق به 60 سال پيش به اين طرف ديده شده است</font>
<font face="Tahoma">که نقش حوض های بزرگی در متن قالی و حوض های کوچکی پشت سر هم 
قرار گرفته اند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">حوض در حوض:</font></font><font face="Tahoma"> در 
اين نقش تنوع شکستگي ها بيشتر شده و شکلی را پديد می آورند که به نقش حوض در حوض 
معروف است. اين نمونه ها در 40 سال اخير بيشتر ديده می شوند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از ديگر نقوش رايج در استان 
کهگيلويه و بوير احمد نقش خشت می باشد . در اين نوع نقش متن قالی به مربع های 20
<span lang="fa">×</span> 20 سانتی متر تقسيم و درون هر مربع يک طرح مستقل از ديگری 
بافته می شود . پيرامون مربع ها با يک حاشيه ساده محاط شده است و درون خشت ها از 
شکل های ساده شده طبيعی و اشياء مورد علاقه بافندگان منقوش&nbsp; می گردد. سرو يکی از 
شکل های ساده شده طبيعی است که در ميان خشت ها بافته می شود. صنوبر و سرو که در 
جنگل های سرسبز اين خطه به صورت تکه درخت ديده می شوند برای هنرمند قاليباف ياد آور 
سرسبزی جنگل و نمادی از شادابي و خرمی است . اصولاً سرو در هنر ايرانی به عنوان 
درخت مقدس و مظهر بهار و سرسبزی و مردانگی است. استفاده از سرو در تمدن آشوری و 
ايلامی و پس از آن در هخامنشی ديده شده است. سروهای قالی های عشاير کهگيلويه و بوير 
احمد به شکل يک سرو ايستاده با شاخه های افقی است. اين نوع سرو در حجاری های تخت 
جمشيد نيز ديده می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نقوش حيوانات در قالی های 
کهگيلويه و بوير احمد نيز رايج است . حيواناتی از قبيل : آهو، شير، خرس، کبک، و ... 
که سمبل زيبايی، شجاعت و ... محسوب می شوند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از نقوش حيوانات نقش شير اهميت 
ويژه ای دارد. در بعضی از قالی ها يک يا دو شير بزرگ در وسط قالی و شيرهای کوچکی در 
اطراف شير بزرگ قرار می گيرند که نشاندهنده شجاعت و عظمت شير بزرگ در برابر ديگر 
شيرها است. شيرهای بافته شده قالی های اين خطه دارای يال و کوپال هستند. نقش سماور 
که در کنار نقش گياهی بافته می شود و در سرتاسر متن قالی با تغييراتی در رنگ بافته 
می شود از نقوش ديگر قالی های عشاير استان کهگيلويه و بوير احمد است. از نقوش بکار 
رفته در قالی های عشايراز دو نقش نعلبکی و کله اسبی می توان نام برد که بيشتر در 
بافته های عشاير همجوار با عشاير قشقايی ديده می شود. اين نقش به موازات حاشيه 
قالی، بصورت دو ستون با سرستون اسبی شکل در دو طرف قالی قرار می گيرد و يا د آور 
سرستون های تخت جمشيد است. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">حاشيه قالی های بوير احمد بسيار 
ساده است و شامل نقوش: سرو و زنگوله، پنجه خرسی، صنوبری، گلسرخی، کژدمی و پنجره ای 
می باشد. حاشيه های قالی های قديمی دارای تنوع بيشتری است و از نقوش هندسی در آنها 
استفاده شده است. </font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">
<font color="#000080">گبه: </font></span>
<O:P></O:P>
</h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">گبه عشاير کهگيلويه و بوير احمد، 
نوعی فرش با پرزهای بلند و چند پوده است که ابعاد آن حدود 220 <span lang="fa">×</span> 
150 سانتی متر می باشد. جنس پرزگبه های قديمی از پشم خود رنگ و جنس تار آن مخلوط 
پشم و مو و پود آن از پشم بود. گبه های رنگی که اخيراً در اين استان بافته می شوند 
تار آنها گاهی از پنبه تهيه می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">عشاير کهگيلويه و بوير احمد از 
گبه جهت فرش کردن چادرهايشان استفاده می کنند. در گذشته اين محصول کمتر جهت فروش به 
بازار عرضه می شد و چون محصولی خود مصرفی بود و در بافت آن قيد و بندهای رايج بازار 
را نداشتند، نقوش و رنگهای دلخواه و متناسب سليقه خود را در بافت گبه بکار مبردند . 
امروزه بعضی گبه بافان اين استان مواد اوليه مصرفی را از سفارش دهندگان تحويل گرفته 
و در ازای بافت دستمزد دريافت می کنند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در طرح گبه از نقوش هندسی، بويژه 
نقوش حوضی شکل که به نقش حوض معروف است بسيار استفاده می شود. نقش حوض در گبه 
معمولاً از يک تا سه لوزی بزرگ در وسط و متن گبه تشکيل می شود. اين نقش معمولاً در 
گبه های خود رنگ بکار میرود. نقش ديگری که در بيشتر گبه ها بکار می رود نقش چنگ 
است، که هم در گبه های&nbsp; خود رنگ و هم در گبه های رنگی ديده می شود. اين نقش به صورت 
يک رو در گبه های خودرنگ و هم در گبه به کار می رود. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">چنگ يک رو نشاندهنده چنگی است که 
بازوهای آن به سمت خارج می باشد ولی بازو ها و زوايد چنگ دورو هم به سمت داخل و هم 
به سمت خارج بافته می شود. گاهی چنگ در تمام سطح گبه، پشت سرهم و چسبيده به يکديگر 
تکرار می شود و گاهی نيز به صورت گلهای جدا از هم در گبه به کار می رود. </font>
</p>
<h4 dir="rtl" align="justify">
<span style="font-weight: 400; font-size: 15pt; font-family: Nazanin">
<font color="#000080">نقوش گبه: </font></span></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش شير:</font></font><font face="Tahoma">&nbsp; از 
ديگر نقوش گبه است که هم در گبه های رنگی و هم در گبه های خودرنگ کاربرد دارد. نقش 
شيرها گاهی به صورت تک و کوچک در بين گلهای متنوع کوچک و گل خرده ها بافته می شود. 
گاهی اوقات شيرها پشت سرهم به صورت کوچک تکرار می گردد. پاره ای اوقات نيز شيرها 
بزرگ هستند و بصورت يک شير تنها يا دو شير نشسته روبروی هم يا ايستاده که شمشيری در 
دست دارند. به نشانه قدرت و جنگجويی ديده می شوند فضای اطراف شيرها نيز با گلهای 
کوچک پر می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش قاب قرآنی:</font></font><font face="Tahoma">&nbsp; 
اين نقش که همان نقش بوته است، بدليل تزئينات بوته ها در اطراف قرآن ها به نام قاب 
قرآنی معروف است و در گبه های رنگی يا خود رنگ بکار می رود. گاهی اوقات تمام سطح 
گبه را می پوشاند. اين نقش از روزگاران قديم بر روی انواع دستبافت ها مانند: 
قلمکار، قالی و ترمه بکار رفته و رايج ترين نوع آن به « </font>
<font face="Times New Roman" color="#000080"><font style="font-size: 14pt">بته 
جقه ای</font></font><font face="Tahoma">» مشهور شده است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش گل و بلبل:</font></font><font face="Tahoma">&nbsp; 
در اين نقش که از رايج ترين نقوش گبه های عشاير کهگيلويه و بوير احمد است، دو بلبل 
روبروی يکديگر بر روی يک شاخه گل که گل های آن همان نيم گل های هشت پر است نشسته 
اند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش گل خرده:</font></font><font face="Tahoma"> از 
نقوشی است که در گبه های خود رنگ استان کهگيلويه و بوير احمد رايج است. گل خرده ها 
از نقوش متنوعی مانند چنگ و ستاره تشکيل می شوند و متن گبه با اين نقوش کوچک و با 
نظمی خاص پر می شود. از ديگر نقوش اين استان که در گبه های رنگی و خود رنگ عشاير 
بکار می رود نقش ستاره است که در کنار يکديگر بافته شده و حد فاصل آنها شکلی شبيه 
لوزی ايجاد می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش کاجی:</font></font><font face="Tahoma"> نقش 
کاج که مانند سرو مظهر سرسبزی و جوانی و زندگی است در گبه های عشاير استان کهگيلويه 
و بوير احمد به صورت درخت های کاج جدا از يکديگر تمام متن گبه را می پوشاند . نقش 
کاجی در بعضی از گبه های خودرنگ مناطق توليد گبه (از جمله سربيشه) ديده می شود.
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش گل کلمی:</font></font><font face="Tahoma"> اين 
نقش شبيه کلم باز شده است . اين نگاره شباهت زيادی به گل شاه عباسی بدون ساقه و برگ 
دارد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش سماوری:</font></font><font face="Tahoma">&nbsp; اين 
نقش در تمام متن گبه تکرار می شود. در کنار ورودی سماورها نقش سروی که سر آن کمی خم 
شده است ديده می شود. نقش سماوری روی گبه ها با نقش سماوری قالی ها متفاوت است.
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">حاشيه گبه های کهگيلويه و بوير 
احمد مانند حاشيه قالی ساده ولی هندسی تر است . از معروف ترين و&nbsp; زيباترين حاشيه ها 
می توان از حاشيه شيری، حاشيه خشت، حاشيه گل، حاشيه چنگ و حاشيه کژدمی نام برد.
</font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">
<font color="#000080">گليم بافی: </font></span>
<O:P></O:P>
</h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">گليم بافی در اين استان بيشتر 
توسط زنان و دختران عشاير و روستايی و در بيشتر مناطق استان بافته می شود. سابقه 
گليم بافی در اين استان بسيار طولانی و شباهت زيادی به گليم بافی در استان فارس 
دارد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از مراکز مهم گليم بافی می توان 
موردراز عليا، موردراز سفلی، گنجه کان، يوسف آباد، سپيدار و تنگ سرخ در نزديک ياسوج 
و منطقه سادات محمودی در 105 کيلومتری ياسوج&nbsp; را نام برد. منطقه مهم ديگر توليد 
گليم منطقه &quot;بهمنی&quot; سردسير از توابع دهدشت واقع در 250 کيلومتری ياسوج را نام برد. 
منطقه مهم ديگر توليد گليم منطقه دوگنبدان نيز در نقاطی مانند: سربيشه، بيد زرد، 
دره پلنگی و ... بافت گليم رواج دارد. در بی بی حکيمه در 85 کيلومتری دو گنبدان که 
منطقه ای عشايری است، بافت گليم از رونق ويژه ای برخوردار است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نقوش بکار رفته در گليم های 
عشايری استان کهگيلويه و بوير احمد بسيار متنوع است که از ميان آنها می توان به نقش 
شانه يا شونه اشاره کرد. اين نقش در اکثر نقاط استان در بافت گليم بکار می رود ولی 
در هر منطقه با منطقه ديگر متفاوت است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش لوزی:</font></font><font face="Tahoma">&nbsp; 
نقشايه ديگری است که در گليم های عشاير استان ديده می شود. تنوع رنگ آميزی و تنوع 
نقش لوزی در مناطق توليد گليم، بويژه در مناطق سادات محمودی بسيار چشم گير است .
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش آغاجری:</font></font><font face="Tahoma"> يکی 
ديگر از نقوش رايج در گليم اين استان است که هميشه در ترکيب بندی افقی به کار مي 
رود احتمال دارد بدليل مجاورت عشاير اين استان با عشاير قشقايی اين نقش از گليم های 
آنها اقتباس شده باشد. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش چهارپر:</font></font><font face="Tahoma"> از 
نقوش بسيار جالب گليم های اين منطقه است که معمولاً بصورت تک گل های مجزا از يکديگر 
در ترکيب بندی های افقی و لوزی ديده می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش خراسانی:</font></font><font face="Tahoma">&nbsp; 
اين نقش که معمولاً در ترکيب بندی افقی گليم های عشايری به کار می رود به دو شکل 
متفاوت مشاهده شده است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080">
<font style="font-size: 14pt">نقش چنگ:</font></font><font face="Tahoma"> نقش 
زيبايی است که زينت بخش بسياری از گليم های منطقه است و اغلب درترکيب بندی لوزی 
مشاهده می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">ديگر نقوش بکار رفته در گليم های 
اين خطه عبارتند از : نقش پرنده، نقش دانه بيگی، نقش گل تهرانی، نقش فی البداهه.
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">حاشيه گليم های استان کهگيلويه و 
بوير احمد بسيار ساده است و تنوع کمتری در آن ديده می شود. معروف ترين حاشيه ها 
عبارتند از : حاشيه خراسانی، حاشيه هفت و هشت، حاشيه کتابی و حاشيه بندروی. </font>
</p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">سياه چادر:
</span></font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">سياه چادر نوعی مسکن متحرک و 
سنتی است که مختص عشاير کوچ رو می باشد. عشاير کهگيلويه و بوير احمد به اين مسکن 
&quot;بهون&quot; می گويند. سياه چادر از موی بز و بوسيله زنان بافته می شود&nbsp; و به دو نوع 
تابستانی و زمستانی تقسيم می گردد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">عشاير به علت زندگی متحرک ناگزير 
از زندگی در سياه چادر هستند. چرا که دارای ويژگيهايی است که با شيوه زندگی آنها 
کاملاً هماهنگ و متناسب است : </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">_ وزن و اندازه مناسبی جهت حمل و 
نقل توسط چهار پايان و راههای صعب العبور دارد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">_ جمع آوری و بر پا ساختن آن به 
سهولت انجام می گيرد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">_ در مقابل تغييرات آب و هوايی ( 
باد، باران و آفتاب ) مقاوم است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">_ تهيه و توليد آن توسط افراد 
خانوار امکان پذير است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">سنت بافت چادر از موی&nbsp; بز سابقه 
ای ديرينه دارد اين سنت تا به امروز بی هيچ تغييری ادامه يافته است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">بافت سياه چادر توسط عشاير استان 
کهگيلويه و بوير احمد در بيشتر نقاط اين استان رايج است. اين محصول صرفاً به منظور 
رفع نيازمنديهای محلی انجام می گيرد. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">سياه چادرهای عشاير استان 
کهگيلويه و بوير احمد به دو صورت &quot;بهون&quot; (چادر زمستانی) و &quot;گرمه&quot; (چادر تابستانی) 
است. </font><span dir="ltr" style="font-size: 13pt">
<O:P></O:P>
</span></p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">جاجيم:
</span></font>
<O:P></O:P>
</h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از بافته هايی است که در بيشتر 
نقاط روستايی و عشايری استان کهگيلويه و بوير احمد رواج دارد. اين محصول سبک و 
ارزان و وسيله مناسبی برای عشاير کوچنده جهت زير انداز، رو انداز، رختخواب پيچ و 
... محسوب می شود. در قديم از اين بافته برای پوشش روی کرسی ها استفاده می کردند.
</font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نقوش جاجيم های کهگيلويه و بوير 
احمد متنوع و زيبا هستند و از آن ميان می توان به نقش ماريو، نقش خشت، نقش آغاجری، 
نقش لوزی و نقش ماشورکش اشاره کرد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در سالهای اخير توليد جام جيم 
بسيار کاهش يافته است . عشاير منطقه جاجيم مورد نياز خود را از شهرهای شيراز، 
بهبهان و ... خريداری می کنند. البته دربعضی از سياه چادرها و منازل نمونه های 
قديمی آن هنوز وجود دارد و در بعضی مناطق کم و بيش توليد جاجيم انجام می شود . از 
جمله در منطقه « کاکون » که جاجيم های زيبايی دارد. بافت جاجيم با دستگاه چهار وردی 
است که از دو تير چوبی به طول حدود 110 سانتيمتر ( که به موازات يکديگر و به فاصله 
حدود 7 متر بوسيله چهار ميخ چوبی بر روی زمينی محکم شده اند) انجام می شود.اين 
وسيله، امکان توليد دو قطعه جاجيم با عرض حدود 75 و طول نزديک به 3 متر را ميسر می 
سازد انجام می شود . قطعات بافته شده از طرف طول به يکديگر دوخته شده و جاجيمی به 
طول 5 متر و عرض 2 متر بدست می آيد . </font>
<O:P></O:P>
</p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">توبره:
</span></font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">توبره يا به گويش محلی عشاير 
کهگيلويه و بوير احمد توربه کيف مستطيل شکل زيبايی است که ابعاد آن 60
<span lang="fa">×</span> 50 سانتيمتر است و دختران ايل به عنوان جهيزيه&nbsp; آن را به 
خانه شوهر می برند. اين دستباف، مصرف شخصی و خانگی دارد و زنان عشاير از آن برای 
حمل علفهای چيده شده از کوه و دشت برای گوسفندان استفاده می کنند. اين بافته کيف 
مانند بوسيله دسته هايی که در طرفين آن قرار دارد به روی دوش حمل می شود. از اين 
جهت حمل آن بسيار آسان و دستها هنگام حرکت آزاد می باشند. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در قسمت بالا و سمت رويی توبره، 
شکافهايی وجود دارد و در پشت توبره و در همان ارتفاع نوارهای بافته شده باريکی از 
جنس پشم و منطبق با شکاف های قسمت رويی ديده می شود. حلقه های بکار رفته در داخل 
شکاف ها بطرف جلو کشيده شده و زنجيروار در يکديگر فرو رفته و حلقه آخر بوسيله تکه 
طناب کوتاهی که به انتهای توبره وصل است، گره می خورد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">توبره دستبافتی است متناسب با 
شرايط زندگی عشاير نواحی منطقه که در زندگی روزمره آنها کاربرد فراوانی دارد. نقوش 
رايج در توبره بيشتر به دو شکل گل توبره ای و گل آدمی می باشد. </font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">آئينه دان 
يا چنته: </span></font><span dir="ltr" style="font-size: 13pt">
<O:P></O:P>
</span></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">اين دستباف در هر خانه و سياه 
چادری به چشم می خورد. کيفی دسته بلند است که جهت وسايل شخصی زنان و نگهداری قرآن و 
آينه کاربرد دارد. بافت چنته و مواد بکار رفته در بافت آن گاهی شبيه به گليم و گاهی 
شبيه قالی و يا هر دو می باشد. به اين معنی که يک چنته ممکن است هر دو روی آن گليم 
بافت و يا قالی بافت يا يک روی آن گليم بافت و روی ديگر به شيوه قالی بافته شده 
باشد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نقوش معمول در چنته همان نقوش 
فرش ها و گليم ها، ولی در ابعاد کوچکتر می باشد. </font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">نمکدان:
</span></font>
<O:P></O:P>
</h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">اين محصول کاملاً عشايری است که 
در گذشته برای نگهداری نمک و حمل آن استفاده می شده است و در حال حاضر چندان 
کاربردی در زندگی آنان ندارد. البته هنوز هم نمونه هايی از آن در ميان عشاير کوچرو 
ديده می شود. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">وسايل بافت نمکدان همان وسايل 
بافت گليم و قالی است و مواد اوليه آن مخلوط مو و پشم است . </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نقوش نمکدان ها معمولاً از چند 
رديف لوزی های کوچک و رنگارنگ که به صورت متناوب با نوارهای رنگی قرار گرفته اند 
تشکيل می شود. </font>
<O:P></O:P>
</p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">خورجين:
</span></font><span dir="ltr" style="font-size: 13pt">
<O:P></O:P>
</span></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">خورجين بافته ای عشايری است که 
جهت حمل آذوقه بر پشت چهارپايان مورد استفاده قرار می گيرد . شکل کلی خورجين شبيه 
به دو کيسه متصل بهم است و بافت آن مانند گليم دارای پود پشمی و تار پنبه ای است. 
در ميان خورجين های قديمی، خورجين هايی با بافت مشابه قالی نيز ديده می شود که بنظر 
می رسد بيشتر جنبه تزئينی داشته باشند، چرا که بعلت سنگينی وزن قالی بعيد می نمايد 
که بتوان در حمل و نقل مورد استفاده واقع شود. </font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">سفره:
</span></font>
<O:P></O:P>
</h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از بافت های عشايری است که ابعاد 
تقريبی آن 170 <span lang="fa">×</span> 150 سانتيمتر می باشد. زنان عشاير از سفره 
به هنگام پخت نان استفاده می کنند و چانه های خمير نان&nbsp; را روی آن می چينند. </font>
</p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">تار سفره مخلوطی از مو و پشم و 
پود آن از پشم سفيد بوده و جهت ايجاد نقوش از پشم رنگی استفاده می شود. البته در 
سالهای اخير برای بافت سفره از نخ پنبه ای به عنوان تار و زمينه و از کاموای رنگی 
به منظور پود استفاده&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">زمينه سفره سفيد رنگ با نقوش 
ساده و مجزا از يکديگر بوده و نقوش به وسيله حاشيه هاي زيبايی از يکديگر مجزا می 
شوند. </font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">پشتی :
</span></font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">پشتی از دستبافتهايی است که توسط 
بعضی از عشاير اسکان يافته کهگيلويه و بوير احمد توليد می شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">در واقع پشتی قالی يا گليم مربع 
شکلی است که توسط سراجان شهرهای شيراز و کازرون تبديل به پشتی&nbsp;می شود. جنس پشتی 
همان جنس قالی يا گليم است . گاهی اوقات هر دو روی پشتی از جنس قالی يا گليم و پاره 
ای اوقات قسمت رويه پشتی قالی بافت و قسمت پشت آن گليم بافت&nbsp;&nbsp; می باشد. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">ابعاد تقريبی آن 70
<span lang="fa">×</span> 75 يا 70 <span lang="fa">×</span> 70 سانتی متر است و 
نقوش رايج اين محصول همان نقوشی است که در فرش ها و گليم ها بکار می روند با اين 
تفاوت که ابعاد پشتی کوچکتر از قالی گليم است </font>
<O:P></O:P>
</p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">حور ( خور) 
يا جوال : </span></font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">عشاير کهگيلويه و بوير احمد از 
حور يا به گويش محلی خور جهت حمل و نقل مواد مورد نياز خود مانند کاه، بذر، آذوقه و 
.... استفاده می کنند. حور بافتی شبيه به گليم دارد و با همان ابزار کار گليم بافی 
بافته می شود. حور بافته ای مربعی شکل با اندازه 5/1 <span lang="fa">×</span>5/1 
می باشد که از دو بخش مساوی تشکيل شده است . بخش رويی خور نقوش متنوعی دارد و قسمت 
پشت حور دارای نقوش کمتر و راه راه است . پس از بافت مربع به منظور تهيه حور يا 
جوال<span lang="fa">،</span> مربع بافته شده از وسط تا شده و اطراف آن دوخته&nbsp;می 
شود تا به شکل کيسه درآيد. در سمت رويه و پشت آن دو دسته از جنس مو و پشم مخلوط 
تعبيه می شود تا جهت حمل و نقل و جابجايی حور مورد استفاده واقع شود. </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نقش « بگم » رايج ترين نقشی است 
که در حورهای بافته شده عشاير کهگيلويه و بوير احمد بکار می رود. </font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">جانماز 
(سجاده): </span></font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">عشاير کهگيلويه و بويراحمد جهت 
نمازگزاردن محصولی توليد می کنند که در واقع گليم کوچکی است که تار آن از موی بز و 
پشم و پود آن از پشم است. آنها معتقد هستند که عبادت کردن برسجاده بافته شده از کرک 
شتر سنت پيامبر اسلام (ص ) بوده است و ثواب فراوان دارد. از اينرو معمولاً حاشيه 
جانماز ها را با پشم گوسفند و زمينه مرکزی آن را با کرک شتر می بافند. جانماز بافته 
ای ساده و بدون نقش است که با حاشيه ای در اطراف محدود می شود. </font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">شله يا 
آلاتی: &nbsp; </span></font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">اين محصول بيشتر از پارچه های 
فرسوده بويژه از لباس سنتی زنان ( که دامنی بسيار گشاد و بلند داشته و در دوخت آن 
12 تا 15 متر پارچه مصرف می شود ) استفاده می شود. پس از شستن پارچه های فرسوده، 
آنها را به پهنای يک انگشت رشته، رشته کرده و بوسيله پرده می تابانند و از رشته های 
تابيده شده محصولات راه راه و زيبايی می بافند که به مصرف زيرانداز&nbsp;&nbsp; می رسد.
</font></p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">جل: </span>
</font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">عشاير جهت پوشاندن چهارپايان 
خصوصاً اسب و الاغ از اين بافته استفاده می کنند. بافت جل شبيه به گليم و بسيار 
ساده است . جهت بافت اين محصول ساده و بدون نقش در گذشته از پشم استفاده می شد، ولی 
در حال حاضر بيشتر نخ پنبه ای به مصرف می رسد. بندرت ديده شده است که روی جل ها 
سوزندوزی هندسی انجام شود. اين نوع جل از يک طرف دارای نقش و يک رويه است. </font>
</p>
<h4 dir="rtl" align="justify"><font color="#000080">
<span style="font-size: 17pt; font-family: Nazanin; font-weight: 400">طناب :
</span></font></h4>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">از آنجائيکه طناب در زندگی عشاير 
کهگيلويه و بوير احمد نقش مهمی دارد و استفاده از آن برای انجام کارهای مختلف 
روزانه ضروری است، زنان عشاير کهگيلويه و بوير احمد با استفاده از مو يا پشم تابيده 
شده طنابهايی می بافند که مصارف گوناگون دارد: در برپايی سياه چادر، مهار گوسفندان، 
محکم کردن ابزار کشاورزی و ... .&nbsp; </font></p>
<p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma">نوعی از&nbsp; طناب که برای مهار 
چهارپايان استفاده می شود گيس بافت است که در انتهای آن يک حلقه جادکمه ای مانند 
متصل است ودر صورت لزوم پای چهارپايان را درون حلقه جای داده&nbsp; با يک ميخ چوبی به 
زمين محکم می کنند. نوع ديگر طناب که جهت مهار گوسفندان بکار می رود از يک رشته 
اصلی به طول تقريبی دو متر و يک حلقه متصل به انتهای آنان تشکيل شده است به اين 
رشته اصلی که گيس بافت است حلقه هايی متصل است که در موقع لزوم حلقه ها از سر 
گوسفندان گذرانده می شود و حلقه انتهايی رشته اصلی که قابل تنگ و گشاد شدن است به 
ميخ چوبی محکم&nbsp;&nbsp; می شود. اين نوع طناب مخصوص مهار گوسفندان است . </font></p>
<p align="justify" dir="rtl">
&nbsp;</p>
<p align="center" class="MsoNormal" dir="rtl" style="word-spacing: 0px; direction: rtl; unicode-bidi: embed; margin: 0px">
<font face="Tahoma"><span style="font-family: Traffic">
<img src="BUTTON/Eng.gif"
alt="Farsi.gif (1927 bytes)" border="0" width="53" height="23"></span></font></p>
<p align="center" class="MsoNormal" dir="rtl" style="word-spacing: 0px; direction: rtl; unicode-bidi: embed; margin: 0px">
<font face="Tahoma"><span style="font-family: Traffic"></a>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></font></p>
  <center>
<table border="0" width="85%" cellspacing="0" cellpadding="0" height="1" style="border-collapse: collapse" bordercolor="#111111">
  <tr>
    <td width="100%" height="1"><P align=center><b><SPAN lang=fa>
      <FONT face="Times New Roman" size="2"><A 
      href="fflag.htm">پرچم ايران</A> - 
      <A  href="fMap.htm">نقشه ايران</A> - 
      <A href="fanthro.htm">مردم شناسي</A> 
      - <A  href="fClimate.htm">آب و هوا</A> - 
      <A  href="flocation.htm">موقعيت جغرافيائي</A>
      - <A  href="fhistory.htm">3000 قبل از 
      ميلاد تا زمان معاصر</A> - <A  
      href="fscience.htm">علوم و 
      فنون</A></FONT></SPAN></b></P></td>
  </tr>
</table>
  </center>
  <center>
<table border="0" width="85%" cellspacing="0" cellpadding="0" height="1" style="border-collapse: collapse" bordercolor="#111111">
  <tr>
    <td width="100%" height="1"><P align=center><b><SPAN lang=fa>
      <FONT face="Times New Roman" size="2"><A 
      href="fculture.htm">فرهنگ و 
      هنر</A> - <A href="fgeography1.htm">تاريخ و جغرافي</A>
      - <A  href="flearn.htm">بياموزيم</A> - 
      <A  href="mailto:webmaster@farhangsara.com">تماس 
      با ما</A> - <A  href="faboutus.htm">درباره ما</A> 
      - <A  href="index.html">صفحه 
      اول</A></FONT></SPAN></b></P></td>
  </tr>
</table>
  </center>
</body>
</html>�