مراغه

تاريخچه‌ شهرستان مراغه

مراغه از شهرهاي تاريخي و قديمي آذربايجان و ايران است. در 280 هجري فرمانروايي مراغه به محمد بن افشين بن ديوداد رسيد. بعد از وي برادرش يوسف به جاي او نشست و در سال 296 هجري به نام خود در مراغه سكه زد. در سال 317 هجري، مسافريان ديلمي به مراغه دست يافتند. در سال 420 هجري قشون غز وارد مراغه شد. در سال 566 هجري مراغه جزو قلمرو سلجوقيان در آمد. در سال 622 هجري جلال الدين خوارزمشاه بدون برخورد يا مقاومت مهمي به مراغه آمد. در سال 628 هجري اين شهر به تصرف سپاهيان مغول درآمد. در سال 656 هجري مراغه مركز فرمانروايي هلاكوخان مغول شد. خواجه نصيرالدين طوسي با همكاري چند ستاره شناس مأمور تاسيس رصدخانه معروف مراغه شد. در سال 759 هجري مراغه به دست تيموريان ويران شد. در سال   1142 هجري شهر مراغه و دهخوارقان به دست نادر شاه گشوده شد. گرچه شيخ عبيدالله كرد در سال 1297 هجري خود را به حوالي مراغه رسانيد ولي هجوم وي و همراهانش دفع شد و سكون و آرامش به مراغه بازگشت.

بنا و يادمانهاي تاريخي

مقبره اوحدي مراغه اي

اين بنا محل دفن ركن الدين ابوالحسن مراغي مشهور به اوحدي مراغه اي عارف و شاعر پارسي گوي نامدار و صاحب مثنوي معروف جام جم است. مقبره اوحدي در ميان باغي سرسبز در شهر مراغه واقع شده است.

گنبد سرخ

از پنج مزار موجود در مراغه قديم ترين آنها، گنبد سرخ است كه در آذربايجان بيشتر به (قرمزي گنبد) شهرت دارد. عمارتي است چهار گوش با سقفي گنبدي كه بر مقرنس هايي كه هنوز سالم مانده اند نهاده شده است. كتيبه ها و نقوش هندسي از آجر سرخ  تراشيده و كاشي مينايي رنگ بر بالاي درگاه بنا كار گذاشته شده است. بر زمينه اي از گچ خاكستري اين كتيبه ها نقوشي از گل و برگ گچ بري كه اثري از رنگ آبي در آنها ديده مي شود آراسته شده است. كتيبه هاي موجود نشانگر اين است كه بنا در‌ زمان حيات عبدالعزيز ساخته شده است.

گنبد مدور

گنبد مدور دومين مزار از قبرهاي پنجگانه مراغه است. اين بنا برجي است مدور كه از گنبد و سقف آن چيزي بر جاي نمانده و مزاري كاملاً ناشناخته است. ارزش بنا در اين است كه ترقي و تكامل نماي مينايي را طي دوران كوتاه ميان تاريخ احداث اين بنا و تاريخ ساخت گنبد سرخ نشان مي دهد. بنا كه از آجر ساخته شده، به سكوي بلندي از سنگ كه سردابي در ميان دارد، نهاده شده است.

گنبد كبود

سومين مزار از قبرهاي پنجگانه مراغه كه (قبر مادر هلاكو)‌ ناميده مي شود، برجي است كبود و زيبا به شكل منشوري ده وجهي. پهلوهاي اين برج داراي طاق نما و حاشيه كاري و دندانه است و در كناره آن پايه هاي ستون مانندي ساخته شده است. اين برج نظير ديگر برجهاي مقبره دار دو طبقه است. قسمت پايين، سرداب مخصوص دفن ميت است و قسمت بالايي اطاقي است مزين به گچ بري و كاشي نوشته. اطاق سقف بلندي دارد كه گنبد آن فرو ريخته و قسمت اعظم گچ بري و تزئينات و نوشته هاي آن نيز از بين رفته است.

گنبد غفاريه

اين بنا در قسمت شمال غربي مراغه كنار رودخانه صافي چاي واقع شده و تاريخ احداث آن در فاصله‌ بين سال هاي 725 و 728 هجري قمري است. گنبد غفاريه بنايي مربع و آجري است كه بر بالاي سكويي سنگي و سردابه دخمه اي عميقي استوار است. در چهار زاويه آن ستون هايي با نقوش لوزي پخ ساخته اند.

قلعه و غار قيزلار قلعه سي

قيزلار قلعه سي (قلعه دختران)‌ يكي از مهم ترين آثار تاريخي و طبيعي شهرستان مراغه است. اين قلعه و غار در 20 كيلومتري جنوب غربي مراغه و در سمت جنوبي دره بسيار عميق كوههاي كؤي داغ (كوه كبود) واقع شده است. ارتفاع كلي غار و قلعه نسبت به دره‌ عميق مقابل حدود 18000 تخمين زده شده است. در ارتفاعات پشت قلعه باقيمانده يك ديوار خشتي به چشم مي خورد كه از بقاياي قلعه قديمي است.

جاذبه هاي طبيعي

چشمه ورجوي

چشمه معدني ورجوي در فاصله 5/8 كيلومتري جنوب مراغه از زمين خارج مي شود. آب چشمه وارد حوضچه اي مي شود و سپس به رودخانه  مجاور آن مي ريزد. مظهر چشمه در ميان سنگهاي آهكي مجاور رودخانه قرار دارد كه آب آن همراه با گاز از زمين خارج مي شود.

اماکن زيارتي و مذهبي