ولي الله البرز

ولي الله البرز، به سال 1292 شمسي در تهران ديده به جهان باز کرد و از دوران کودکي به نواختن ني لبک پرداخت و پس از طي دوره تحصيل ابتدايي به فراگيري قره ني پرداخت. پدر وي لطف الله (معزخاقان) که از مستوفيان عهد قاجاري بود با فراگيري ساز توسط فرزندش مخالف بود و فرزند را از اين کار باز ميداشت. ولي وي با سماجت ايستادگي مي کرد و عاقبت در مدرسه نظام نام نويسي کرد و به فراگيري موسيقي پرداخت. ولي الله البرز در مدرسه نظام زير نظر استاد دلسوز و بنامي نظير: حسينعلي وزيري تبار آموزش ديد و از محضر اين استاد بلند مرتبه کسب فيض فيض کرد، و بعدها خود، شادروانان حسين قوامي و غلامحسين بنان را با قره ني در اجراي برنامه ها همراهي ميکرد.

ولي الله البرز علاوه بر ساز تخصصي خود قره ني، با نواختن اغلب سازها به ويژه تار و پيانو آشنايي کامل داشت. البرز، بيش از يکصد و هشتاد آهنگ در دستگاهها و گوشه هاي مختلف موسيقي ايران ساخت که بسياري از آنها از آثار خوب و به يادماندني مي باشند. اشعار بسياري از آهنگ هاي وي را شاعران بزرگي چون: رهي معيري، دکتر نير سينا، تورج نگهبان، معيني کرمانشاهي، دکتر علي پور و نظام وفا سروده اند. وي در کنسرتهاي بسياري براي مؤسسات فرهنگي و هنري و عام المنفعه در تهران و شهرستانها شرکت کرد. وي از سال 1347 تا 1354 رئيس دايره موسيقي کشور در اين سمت خود در آن شهرستان انجام داد و کتابهايي جهت رديف سازي براي قره ني نوشت.

وي از سال 1318 کلاسي جهت تدريس و تعليم شاگردان در تهران سه راه بوذرجمهري داير کرده بود که تا پايان عمر به تعليم و آموزش شاگرد مشغول بود. ولي الله البرز شاگردان بسياري تربيت کرد که ميان آنان مي توان از محمدابراهيم ذوالقدر خواننده خوش صدا و با استعداد نام برد که متأسفانه کارهاي اداري به وي هنوز اجازه نداده آن طور که بايد و شايد در عرصه هنر و خوانندگي با وجود مايه هاي اصيلي که دارد عرض وجود نمايد.

به هر حال ولي الله البرز هم مانند همه انسانها و موجودات لحظه رفتنش فرارسيد و آنروز دوشنبه 2 / 3 / 62 بود که به شاگرد وفادار خود محمدابراهيم ذوالقدر تلفن مي زند و از وي ميخواهد که عصر به منزل ايشان برود. ذوالقدر هم عصر به منزل البرز ميرود، دقايقي چند پس از اين ديدار حال استاد، منقلب، ساعتي بعد دچار سکته قلبي ميگردد. متأسفانه در ساعت 6 بعداز ظهر همان روز دارفاني را وداع مي گويد. ولي الله البرز سابقه ناراحتي قلبي داشت. از آنجا که مردي متقي و متدين بود قبلا در امامزاده عبدالله، واقع در شهر ري قبري براي خود خريداري کرده بود که در همان جا به خاک سپرده شد. روانش شاد.