فـرهـنـگـسـرا
| پند دادن زال كاوس را | ||
| پــــس او بـــــزرگـــــان زريـــــن كـــــمـــــر | هـــمـــي رفــــت پــــيــــش انــــدرون زال زر | |
| نــشــســـتـــه بـــر اورنـــگ بـــر شـــادكـــام | چــــو كــــاوس را ديــــد دســــتـــــان ســـــام | |
| هــمـــي رفـــت تـــا جـــايـــگـــاه نـــشـــســـت | بـه كـش كـرده دسـت و سـر افـگـنـده پـســت | |
| ســـرافـــراز بـــر مـــهـــتــــران و مــــهــــان | چــنــيــن گــفــت كــاي كـــدخـــداي جـــهـــان | |
| نـه چـون بـخـت تـو چــرخ گــردان شــنــيــد | چـو تـخـت تـو نــشــنــيــد و افــســر نــديــد | |
| ســــرت پــــر ز دانــــش دلـــــت پـــــر ز داد | هـــمـــه ســـالـــه پـــيـــروز بـــادي و شــــاد | |
| بــر خــويــش بــر تــخــت بــنــشــاخـــتـــش | شــــه نــــامــــبــــردار بـــــنـــــواخـــــتـــــش | |
| ز گــــردان و از رســـــتـــــم ســـــرفـــــراز | بـــــپـــــرســــــيــــــدش از رنــــــج راه دراز | |
| كــه نــوشـــه بـــدي شـــاه و پـــيـــروزگـــر | چـــنـــيـــن گــــفــــت مــــر شــــاه را زال زر | |
| بــرافــراخــتــه ســر بــه تــخـــت تـــو انـــد | هــمــه شــاد و روشــن بــه بــخــت تــو انــد | |
| ســخــن هــاي شـــايـــســـتـــه را درگـــشـــاد | از آن پـــس يـــكـــي داســـتـــان كــــرد يــــاد | |
| ســــزاوار تــــخــــتــــي و تـــــاج مـــــهـــــان | چــنــيــن گـــفـــت كـــاي پـــادشـــاه جـــهـــان | |
| كــه ايــن راه هــرگــز نــه پــيـــمـــوده انـــد | ز تـــو پـــيـــشـــتـــر پـــادشـــه بـــوده انــــد | |
| ســپــهــر از بــر خــاك چــنــدي بــگــشـــت | كــه بــر ســر مــرا روز چــنــدي گــذشـــت | |
| ازو مــانـــد ايـــدر بـــســـي گـــنـــج و كـــاخ | مــنـــوچـــهـــر شـــد زيـــن جـــهـــان فـــراخ | |
| چـــه مـــايـــه بـــزرگـــان كـــه داريـــم يـــاد | هـــمـــان زو و بـــا نـــوذر و كـــي قــــبــــاد | |
| نــــكــــردنـــــد آهـــــنـــــگ مـــــازنـــــدران | ابـــا لـــشـــگـــر گـــشـــن و گــــرز گــــران | |
| طــلــســمــســـت وز بـــنـــد جـــادو درســـت | كــه آن خــانــه ي ديــو افــســون گـــرســـت | |
| بــه گــنــج و بــه دانــش نــيــايــد بــه دســت | مـر آن را بـه شـمـشـيــر نــتــوان شــكــســت | |
| مــــده رنــــج و گــــنــــج و درم را بــــبـــــاد | هــم آن را بــه نــيــرنــگ نــتـــوان گـــشـــاد | |
| وز ايــــدر كـــــنـــــون راي رفـــــتـــــن زدن | هـــمـــايـــون نـــدارد كـــس آن جــــا شــــدن | |
| ز شــاهــان كــس ايــن راي هــرگــز نــديـــد | ســپــه را بــر آن ســو نــبــايـــد كـــشـــيـــد | |
| چــــنــــيــــن بــــنــــده ي دادگــــر داورنــــد | گـــريـــن نـــامـــداران تـــرا كـــهـــتــــرنــــد | |
| ز بـــهـــر فـــزونــــي درخــــتــــي مــــكــــار | تـــو از خـــون چـــنـــديـــن ســـر نـــامــــدار | |
| نـــه آيـــيـــن شـــاهـــان پـــيـــشـــيـــن بــــود | كــه بــار و بــلـــنـــديـــش نـــفـــريـــن بـــود | |
| كــز انــديــشــه ي تـــو نـــيـــم بـــي نـــيـــاز | چـــنــــيــــن پــــاســــخ آورد كــــاوس بــــاز | |
| فـــــزونـــــم بـــــه مـــــردي و فـــــر و درم | ولـــيـــكــــن مــــن از آفــــريــــدون و جــــم | |
| كــــه مــــازنــــدران را نــــكــــردنــــد يــــاد | هــمــان از مــنــوچـــهـــر و از كـــي قـــبـــاد | |
| جـهــان زيــر شــمــشــيــر تــيــز انــدرســت | ســپــاه و دل و گــنــجــم افـــزون تـــرســـت | |
| بـــه آهـــن چـــه داريـــم گـــيـــتـــي نـــهـــان | چــو بــر دانـــشـــي شـــد گـــشـــاد جـــهـــان | |
| گـــر آيـــيـــن شـــمـــشـــيـــر و گــــاه آورم | شــــوم شــــان يــــكــــايــــك بـــــه راه آورم | |
| وگـــر بـــرنــــهــــم بــــاژ و ســــاو گــــران | اگـــر كـــس نـــمـــانــــم بــــه مــــازنــــدران | |
| چـــه جـــادو چـــه ديـــوان آن انــــجــــمــــن | چــنــان زار و خــوارنــد بــر چـــشـــم مـــن | |
| كــزيــشـــان شـــود روي گـــيـــتـــي تـــهـــي | بــه گـــوش تـــو آيـــد خـــود ايـــن آگـــهـــي | |
| نـــگـــهــــبــــان ايــــران و بــــيــــدار بــــاش | تــو بــا رســتـــم ايـــدر جـــهـــانـــدار بـــاش | |
| ســـر نـــره ديـــوان شــــكــــار مــــنــــســــت | جـــهـــان آفـــريـــنـــنـــده يـــار مـــنـــســــت | |
| مـــفـــرمــــاي مــــا را بــــديــــن در درنــــگ | گــرايــدونــك يــاره نــبــاشــي بــه جــنـــگ | |
| نـــديــــد ايــــچ پــــيــــدا ســــرش را ز بــــن | چــو از شــاه بــشــنــيـــد زال ايـــن ســـخـــن | |
| بــه دلــســوزگــي بــا تـــو گـــويـــنـــده ايـــم | بــدو گـــفـــت شـــاهـــي و مـــا بـــنـــده ايـــم | |
| بـــــه راي تـــــو بـــــايـــــد زدن گــــــام و دم | اگـــر داد فــــرمــــان دهــــي گــــر ســــتــــم | |
| ســـخـــن آنـــچ دانـــســـتــــم انــــداخــــتــــم | از انــــديــــشــــه دلــــرا بــــپــــرداخــــتــــم | |
| نـه چـشـم جـهـان كـس بـه ســوزن بــدوخــت | نـه مـرگ از تـن خـويـش بـتـوان ســپــوخــت | |
| جــهــانــجــوي ازيــن ســه نــيــابـــد جـــواز | بـپــرهــيــز هــم كــس نــجــســت از نــيــاز | |
| مــــبــــادا كــــه پــــنــــد مــــن آيــــدت يــــاد | هـمـيـشــه جــهــان بــر تــو فــرخــنــده بــاد | |
| بــه تــو بــاد روشـــن دل و ديـــن و كـــيـــش | پــشــيــمــان مــبـــادي ز كـــردار خـــويـــش | |
| دل از رفـــــتــــــن او پــــــر از دود كــــــرد | ســـــبـــــك شـــــاه را زال پـــــدرود كـــــرد | |
| شــده تــيــره بــر چــشـــم او هـــور و مـــاه | بــــرون آمــــد از پــــيــــش كــــاوس شـــــاه | |
| چـو طـوس و چـو گـودرز و رهـام و گــيــو | بـــرفـــتـــنـــد بــــا او بــــزرگــــان نــــيــــو | |
| هــمــي خــواهــم آنــك او بــود رهــنــمـــاي | بــه زال آنــگــهــي گــفــت گــيـــو از خـــداي | |
| نـــبـــاشـــد نــــدارم مــــر او را بــــه كــــس | بـــه جـــايـــي كــــه كــــاوس را دســــت رس | |
| مـــبــــادا بــــه تــــو دســــت دشــــمــــن دراز | ز تــــو دور بــــاد آز و چــــشــــم نــــيــــاز | |
| جــز از آفــريــنــت ســخـــن نـــشـــنـــويـــم | بــه هــر ســو كــه آيــيــم و انــدر شــويـــم | |
| بــــه تــــو دارد امــــيــــد ايــــران زمــــيــــن | پـــس از كـــردگــــار جــــهــــان آفــــريــــن | |
| چـــنــــيــــن راه دشــــوار بــــگــــذاشــــتــــي | ز بــــهــــر گــــوان رنــــج بــــرداشـــــتـــــي | |
براي بازگـشت به صـفـحه قـبل لـطـفا اين صفـحـه را بـبنديد