فـرهـنـگـسـرا
| نامه نبشتن كاوس نزديك شاه مازندران | ||
| بـــدو انـــدرون چـــنـــد بـــيــــم و امــــيــــد | يــكــي نــامــه يــي بــر حـــريـــر ســـپـــيـــد | |
| پـــديـــد آوريـــد انـــدور زشـــت و خــــوب | دبــيـــر خـــردمـــنـــد بـــنـــبـــشـــت خـــوب | |
| كــزو ديــد پـــيـــدا بـــه گـــيـــتـــي هـــنـــر | نـــخـــســـت آفـــريـــن كـــرد بـــر دادگــــر | |
| درشـــتـــي و تـــنـــدي و مـــهـــر آفـــريــــد | خـــرد داد و گـــردان ســـپـــهـــر آفـــريــــد | |
| خــداونــد گـــردنـــده خـــورشـــيـــد و مـــاه | بــه نــيــك و بــه بــد داد مـــان دســـتـــگـــاه | |
| ز هــر كــس نــيــابـــي بـــه جـــز آفـــريـــن | اگــــر دادگــــر بــــاشـــــي و پـــــاك ديـــــن | |
| ز چـــرخ بــــلــــنــــد آيــــدت ســــرزنــــش | وگــر بـــدنـــشـــان بـــاشـــي و بـــدكـــنـــش | |
| ز فــــرمــــان او كــــي گـــــذر بـــــاشـــــدي | جــــهــــانــــدار اگــــر دادگــــر بــــاشـــــدي | |
| ز ديـــــو و ز جــــــادو بــــــرآورد گــــــرد | ســزاي تــو ديــدي كــه يـــزدان چـــه كـــرد | |
| روان و خــــــرد بـــــــادت آمـــــــوزگـــــــار | كـــنـــون گـــر شـــوي آگــــه از روزگــــار | |
| بـــديـــن بـــارگـــاه آي چـــون كـــهـــتــــران | هـــمـــان جـــا بـــمــــان تــــاج مــــازنــــدران | |
| بــــده زود بــــر كــــام مــــا بــــاژ و ســـــاو | كــه بــا چـــنـــگ رســـتـــم نـــداريـــد تـــاو | |
| مــگـــر زيـــن نـــشـــان راه بـــگـــشـــايـــدت | وگـــــر گـــــاه مـــــازنـــــدران بـــــايــــــدت | |
| دلـــت كـــرد بـــايــــد ز جــــان نــــاامــــيــــد | وگــرنــه چــو ارژنـــگ و ديـــو ســـپـــيـــد | |
| گـــــرايـــــنـــــده ي تـــــيـــــغ پـــــولـــــاد را | بـــخـــوانـــد آن زمـــان شـــاه فــــرهــــاد را | |
| ز بـــي كـــاري و رنـــج بـــي بــــهــــر بــــود | گــــزيــــن بــــزرگــــان آن شــــهــــر بــــود | |
| بــبــر ســوي آن ديـــو جـــســـتـــه ز بـــنـــد | بــدو گــفــت كــايــن نــامــه ي پـــنـــدمـــنـــد | |
| زمــيــن را بــبــوســـيـــد و نـــامـــه بـــبـــرد | چــو از شــاه بـــشـــنـــيـــد فـــرهـــاد گـــرد | |
| ســــواران پــــولـــــاد خـــــايـــــان بـــــدنـــــد | بــه شــهــري كــجــا ســســت پــايــان بــدنــد | |
| لــقــبــشــان چــنــيــن بــود بــســـيـــار ســـال | هـــم آن كـــس كـــه بــــودنــــد پــــا از دوال | |
| هــــم آن جــــا دلــــيــــران و كــــنـــــداوران | بــــدان شــــهــــر بــــد شــــاه مــــازنـــــدران | |
| فـــرســـتــــاده يــــي بــــاهــــش آمــــد ز راه | چــو بــشــنـــيـــد كـــز نـــزد كـــاوس شـــاه | |
| دلـــــيـــــران و شـــــيـــــران مـــــازنـــــدران | پـــــذيـــــره شـــــدن را ســـــپـــــاه گــــــران | |
| ازيــشــان هــنــر خــواســت كــايـــد پـــديـــد | ز لــشــگــر يــكــايــك هــمــه بـــرگـــزيـــد | |
| جــــدا كــــرد نــــتــــوان ز ديــــوانـــــگـــــي | چــنــيــن گــفـــت كـــامـــروز فـــرزانـــگـــي | |
| ســر هــوش مــنــدان بـــه چـــنـــگ آوريـــد | هـــمـــه راه و رســـم پــــلــــنــــگ آوريــــد | |
| ســخــنـــشـــان نـــرفـــت ايـــچ بـــر آرزوي | پــذيــره شــدنــدش پــر از چــيــن بــه روي | |
| پـــي و اســــتــــخــــوان هــــا بــــيــــازاردش | يــكــي دســت بـــگـــرفـــت و بـــفـــشـــاردش | |
| نـــيـــامـــد بـــرو رنـــج بــــســــيــــار و درد | نـــگــــشــــت ايــــچ فــــرهــــاد را روي زرد | |
| ز كـــــاوس پـــــرســـــيـــــد وز رنــــــج راه | بــــبــــردنــــد فــــرهـــــاد را نـــــزد شـــــاه | |
| مــي و مــشــگ انـــداخـــتـــه پـــر حـــريـــر | پــس آن نــامـــه بـــنـــهـــاد پـــيـــش دبـــيـــر | |
| پــر از خــون شــدش ديــده دل پــر غــريـــو | چــو آگـــه شـــد از رســـتـــم و كـــار ديـــو | |
| شــــب آيـــــد بـــــود گـــــاه آرام و خـــــواب | بـــه دل گـــفـــت پـــنـــهـــان شـــود آفـــتـــاب | |
| نـــخـــواهــــد شــــدن نــــام او نــــاپــــديــــد | ز رســتــم نـــخـــواهـــد جـــهـــان آرمـــيـــد | |
| كـه شــد كــشــتــه پــولــاد غــنــدي و بــيــد | غــمــي گــشــت از ارژنــگ و ديــو ســپــيــد | |
براي بازگـشت به صـفـحه قـبل لـطـفا اين صفـحـه را بـبنديد