فـرهـنـگـسـرا
| رفتن گيو به توران به جستن كي خسرو | ||
| زمــيــن شــد بــه ســان گــل شـــنـــبـــلـــيـــد | چــو خــورشــيــد رخــشــنــده آمــد پــديـــد | |
| يـــكـــي بـــاركـــش بـــادپـــايـــي بـــه زيــــر | بــيــامــد كــمــر بــســـتـــه گـــيـــو دلـــيـــر | |
| دلــــيــــر و ســــرافــــراز و روشــــن روان | بــه گــودرز گــفــت اي جــهـــان پـــهـــلـــوان | |
| نــشـــايـــد كـــشـــيـــدن بـــدان مـــرز كـــس | كـــمـــنـــدي و اســـپــــي مــــرا يــــار بــــس | |
| ازآن پـــــس مـــــگــــــر كــــــارزار آيــــــدم | چـــو مــــردم بــــرم خــــواســــتــــار آيــــدم | |
| مــگــر پــيــشــم آيـــد يـــكـــي رهـــنـــمـــاي | مـرا دشــت و كــوهــســت يــك چــنــد جــاي | |
| نـــيـــايـــم جــــز از شــــاد و روشــــن روان | بــه پــيــروز بـــخـــت جـــهـــان پـــهـــلـــوان | |
| بــــپــــرور نــــگــــهــــدارش از روزگـــــار | تـــو مـــر بـــيــــژن خــــرد را در كــــنــــار | |
| كــه دانــد چــنــيــن جــز جــهــان آفـــريـــن | نـــدانـــم كـــه ديـــدار بــــاشــــد جــــزيــــن | |
| روان را ز درد مــــــــــــــــــــــــــــن آزاد دار | تـــــو پـــــدرود بـــــاش و مـــــرا يــــــاد دار | |
| بــه مــن بــر جــهــان آفــريــن را بـــخـــوان | چــو شــويــي ز بــهــر پــرســـتـــش رخـــان | |
| بـــه نـــزديـــك آن نــــامــــور كــــدخــــداي | مـــگـــر بــــاشــــدم دادگــــر رهــــنــــمــــاي | |
| پـــدر دل پــــر از درد و رخ پــــر ز خــــون | بــه فــرمـــان بـــيـــاراســـت و آمـــد بـــرون | |
| دهــن جــنــگ را بــاز كـــرده چـــو شـــيـــر | پــدر پـــيـــرســـر بـــود و بـــرنـــا دلـــيـــر | |
| ز رفــــتــــن دلــــش بــــود زيــــر و زبـــــر | نـــدانـــســـت كـــو بـــاز بـــيـــنـــد پـــســــر | |
| ز بـــهـــر بـــزرگـــي پـــســـنـــديــــده انــــد | بــســا رنــج هـــا كـــز جـــهـــان ديـــده انـــد | |
| ازو بـهـره زهــرســت و تــريــاك نــيــســت | سـرانـجـام بـسـتـر جــز از خــاك نــيــســت | |
| بـــه تــــارك چــــرا بــــرنــــهــــي تــــاج آز | چـــو دانـــي كــــه ايــــدر نــــمــــانــــي دراز | |
| ســــرش را ســــر انــــدر مــــغـــــاك آوري | هــــــمــــــان آز را زيــــــر خـــــــاك آوري | |
| كــجــا رنــج تــو بــهــر ديــگــر كــس اســت | تــرا زيــن جــهــان شــادمــانـــي بـــس اســـت | |
| ســـوي گـــور و تـــابـــوت تـــو نـــنـــگـــرد | تــو رنــجــي و آســان دگـــر كـــس خـــورد | |
| ســـرش زيـــر گـــرد انـــدر آيـــد هــــمــــي | بـــرو نـــيـــز شـــادي ســـرآيــــد هــــمــــي | |
| پـــرســـتـــيـــدن دادگـــر پــــيــــشــــه كــــن | ز روز گـــذر كــــردن انــــديــــشــــه كــــن | |
| ره رســتــگـــاري هـــمـــيـــن اســـت و بـــس | بــــتــــرس از خــــدا و مـــــيـــــازار كـــــس | |
| مـــشـــو در گـــمـــان پـــاي دركـــش ز گـــل | كــــنــــون اي خــــردمــــنــــد بـــــيـــــداردل | |
| تــــوي بــــنــــده و كــــرده ي كــــردگـــــار | تــــرا كــــردگـــــارســـــت پـــــروردگـــــار | |
| ز هـــســـتـــي مـــكـــن پــــرســــش و داوري | چــو گـــردن بـــه انـــديـــشـــه زيـــر آوري | |
| كـه خـسـتـو نـبـاشـد بـه يـزدان كــه هــســت | نــشــايــد خــور و خــواب بــا آن نــشــســـت | |
| خـــردمـــنـــدش از مـــردمـــان نـــشـــمــــرد | دلـــش كـــور بـــاشـــد ســـرش بــــي خــــرد | |
| ز دانـــش مـــنـــش را مـــكـــن در مــــغــــاك | ز هــســتــي نــشــانــســت بـــر آب و خـــاك | |
| خـــرد را و جـــان را نـــگـــارنـــده اوســــت | تـــــوانـــــا و دانــــــا و دارنــــــده اوســــــت | |
| پـــي پــــشــــه ي خــــرد و پــــيــــل گــــران | جــــهــــان آفــــريــــد و مــــكــــان و زمــــان | |
| بــه بــيــشـــي بـــرآرم ســـر از انـــجـــمـــن | چــو ســالــار تــركــان بـــه دل گـــفـــت مـــن | |
| نـدانـسـت جـز گـنــج و شــمــشــيــر پــشــت | چـــنـــان شـــاهـــزاده جـــوان را بـــكـــشـــت | |
| درخــــتــــي بــــرآورد يــــازان بـــــه بـــــار | هـــم از پــــشــــت او روشــــن كــــردگــــار | |
| كــه انــدر جــهــان كــردگــار او بــس اســت | كـه بـا او بـگـفـت آنـك جـز تــو كــس اســت | |
| كـــزويـــســـت پـــيـــروزي و دســـتــــگــــاه | خــداونــد خــورشــيـــد و كـــيـــوان و مـــاه | |
| نـــخـــواهـــد ز تـــو كـــژي و كـــاســــتــــي | خـــداونـــد هـــســـتــــي و هــــم راســــتــــي | |
| خــور و مــاه ازيــن دانــش آگــاه نـــيـــســـت | جـــز از راي و فـــرمـــان او راه نـــيـــســـت | |
| بـــه تـــوران شـــدن كـــار را نــــاگــــزيــــر | پـــســـر را بـــفـــرمـــود گــــودرز پــــيــــر | |
| بــــيــــامــــد بــــه كــــردار پــــيــــر ژيــــان | بــه فــرمـــان او گـــيـــو بـــســـتـــه مـــيـــان | |
| هــر آن كــس كــه در راه تـــنـــهـــا بـــديـــد | هــمــي تــاخــت تــا مـــرز تـــوران رســـيـــد | |
| ز كــي خــســرو از وي نــشــان خــواســتــي | زبـــان را بـــه تـــركــــي بــــيــــاراســــتــــي | |
| تـــنــــش را ز جــــان زود كــــردي تــــهــــي | چـــو گـــفـــتـــي نــــدارم ز شــــاه آگــــهــــي | |
| ســبــك از بــرش خــاك بـــر بـــيـــخـــتـــي | بـــه خـــم كـــمـــنـــدش بـــيـــاويـــخــــتــــي | |
| هـــــمـــــان نـــــشـــــنـــــود نـــــام و آواز او | بـــــدان تـــــا نـــــدانـــــد كـــــســــــي راز او | |
| ورا رهـــنـــمـــون بـــود ز آن انــــجــــمــــن | يــكــي را هــمـــي بـــرد بـــا خـــويـــشـــتـــن | |
| بـــرو راز نـــگـــشــــاد تــــا چــــنــــد گــــاه | هـــمــــي رفــــت بــــيــــدار بــــا او بــــه راه | |
| ســخــن پــرســم از تــو يـــكـــي در نـــهـــان | بـــدو گـــفـــت روزي كـــه انـــدر جــــهــــان | |
| نــــدارم دريــــغ از تــــو پــــرمــــايــــه تــــن | بــبــخــشــم تـــرا هـــرچ خـــواهـــي ز مـــن | |
| ولــيــكــن پــراگــنــده بــا هــر كـــســـســـت | چــنــيــن داد پــاســخ كــه دانــش بــســـســـت | |
| ز پـــاســــخ زبــــان را نــــيــــابــــي تــــهــــي | اگــر زانــك پــرســـيـــم هـــســـت آگـــهـــي | |
| بــبــايــد بــه مـــن بـــرگـــشـــادنـــت راســـت | بـدو گـفـت كـي خـسـرو اكـنــون كــجــاســت | |
| چــنــيـــن نـــام هـــرگـــز نـــپـــرســـيـــده ام | چــنــيــن داد پـــاســـخ كـــه نـــشـــنـــيـــده ام | |
براي بازگـشت به صـفـحه قـبل لـطـفا اين صفـحـه را بـبنديد