فـرهـنـگـسـرا
| رفتن سياوش بار سيوم در شبستان | ||
| بــه ســر بــر نــهــاد افــســري پــر نــگـــار | نــشــســت از بـــر تـــخـــت بـــا گـــوشـــوار | |
| ز هــر گــونــه بــا او ســخــن هــا بـــرانـــد | ســيــاوخــش را در بــر خــويــش خـــوانـــد | |
| كــز انــســان نــديــدســت كــس تــاج و گــاه | بــدو گــفــت گــنـــجـــي بـــيـــاراســـت شـــاه | |
| اگــر بــرنـــهـــي پـــيـــل بـــايـــد دويـــســـت | ز هـر چـيـز چــنــدان كــه انــدازه نــيــســت | |
| نــگـــه كـــن بـــه روي و ســـر و افـــســـرم | بـــه تـــو داد خـــواهـــد هـــمـــي دخـــتــــرم | |
| بـــپـــيـــچـــي ز بـــالـــا و از چــــهــــر مــــن | بـــهـــانـــه چـــه داري تـــو از مـــهــــر مــــن | |
| خـــــروشـــــان و جــــــوشــــــان و آزرده ام | كــــه تــــا مــــن تـــــرا ديـــــده ام بـــــرده ام | |
| بــر آنــم كــه خــورشــيــد شـــد لـــاجـــورد | هـــمـــي روز روشـــن نـــبــــيــــنــــم ز درد | |
| هــمــي خــون چــكــانــد بــديــن چــهــر مــن | كــنــون هــفــت ســالــســـت تـــا مـــهـــر مـــن | |
| بــــبــــخــــشـــــاي روز جـــــوانـــــي مـــــرا | يـــكــــي شــــاد كــــن در نــــهــــانــــي مــــرا | |
| بــــيــــارايــــمــــت يــــاره و تـــــاج و گـــــاه | فـــزون ز آن كـــه دادت جـــهـــانـــدار شـــاه | |
| نـــيـــايـــد دلــــت ســــوي پــــيــــمــــان مــــن | و گــر ســر بــپـــيـــچـــي ز فـــرمـــان مـــن | |
| شــود تــيــره بــر روي تـــو چـــشـــم شـــاه | كــنـــم بـــر تـــو بـــر پـــادشـــاهـــي تـــبـــاه | |
| كــه از بــهــر دل ســر دهـــم مـــن بـــه بـــاد | ســيــاوش بـــدو گـــفـــت هـــرگـــز مـــبـــاد | |
| ز مــــردي و دانــــش جــــدايـــــي كـــــنـــــم | چـــنـــيـــن بـــا پـــدر بـــي وفـــايـــي كـــنـــم | |
| ســزد كــز تــو نــايــد بــديــن ســان گـــنـــاه | تــو بــانــوي شــاهــي و خـــورشـــيـــد گـــاه | |
| بــدو انــدر آويـــخـــت ســـودابـــه چـــنـــگ | وز آن تـخـت بـرخـاسـت بـا خـشـم و جـنــگ | |
| بـــگـــفـــتـــم نـــهـــان از بـــدانـــديـــش تــــو | بـــدو گــــفــــت مــــن راز دل پــــيــــش تــــو | |
| بــه پـــيـــش خـــردمـــنـــد رعـــنـــا كـــنـــي | مــرا خــيــره خــواهــي كــه رســـوا كـــنـــي | |
| بــه نــاخــن دو رخ را هــمـــي كـــرد چـــاك | بـــزد دســـت و جـــامــــه بــــدريــــد پــــاك | |
| فــغــانـــش ز ايـــوان بـــر آمـــد بـــه كـــوي | بـــر آمـــد خـــروش از شـــبـــســـتـــان اوي | |
| كـه گـفـتــي شــب رســتــخــيــزســت راســت | يـكــي غــلــغــل از بــاغ و ايــوان بــخــاســت | |
| فــرود آمـــد از تـــخـــت شـــاهـــنـــشـــهـــي | بــه گــوش ســپـــهـــبـــد رســـيـــد آگـــهـــي | |
| بــه ســوي شــبــســتــان خــرامــيـــد تـــفـــت | پــرانــديــشــه از تـــخـــت زريـــن بـــرفـــت | |
| خــراشــيــده و كــاخ پـــر گـــفـــت و گـــوي | بـــيـــامـــد چـــو ســــودابــــه را ديــــد روي | |
| نــــدانــــســـــت كـــــردار آن ســـــنـــــگ دل | ز هــر كــس بــپــرســيــد و شــد تــنــگ دل | |
| هــمــي ريــخــت آب و هــمــي كــنـــد مـــوي | خـــروشـــيـــد ســـودابـــه در پــــيــــش اوي | |
| بـرآراسـت چـنــگ و بــرآويــخــت ســخــت | چـنـيـن گـفــت كــامــد ســيــاوش بــه تــخــت | |
| جــز ايــنــت هــمــي رانــد بـــايـــد ســـخـــن | كــه جــز تــو نــخــواهــم كــســي را ز بـــن | |
| چـه پـرهـيـزي از مـن تــو اي خــوب چــهــر | كــه از تــســت جــان و دلـــم پـــر ز مـــهـــر | |
| چــنــيــن چــاك شـــد جـــامـــه انـــدر بـــرم | بــيــنــداخــت افــســر ز مــشــگــيـــن ســـرم | |
| ســخــن كــرد هــر گــونــه را خــواســتـــار | پـر انـديـشـه شــد ز آن ســخــن شــهــريــار | |
| وزيــن گــونــه زشــتــي نــجــويـــد هـــمـــي | بـه دل گـفــت ار ايــن راســت گــويــد هــمــي | |
| بــديــن ســان بــود بـــنـــد بـــد را كـــلـــيـــد | ســـيـــاوش را ســــر بــــبــــايــــد بــــريــــد | |
| خــوي شــرم ازيــن داســتــان گــشــت خــون | خــردمــنــد مـــردم چـــه گـــويـــد كـــنـــون | |
| هــشــيــوار و مــهــتــرپــرســـتـــان بـــدنـــد | كــســي را كــه انــدر شــبــســتـــان بـــدنـــد | |
| ســيــاوش و ســودابــه را پــيـــش خـــوانـــد | گــســي كــرد و بــر گــاه تــنــهــا بــمـــانـــد | |
| كــه ايــن راز بــر مــن نــشــايـــد نـــهـــفـــت | بــه هــوش و خــرد بـــا ســـيـــاوش گـــفـــت | |
| ز گـــــفـــــتـــــار بـــــيــــــهــــــوده آزرده ام | نــكــردي تــو ايــن بـــد كـــه مـــن كـــرده ام | |
| كــنـــون غـــم مـــرا بـــود و دســـتـــان تـــرا | چـــرا خـــوانـــدم در شـــبـــســــتــــان تــــرا | |
| سـخــن بــر چــه ســانــســت بــنــمــاي روي | كــنــون راســتــي جــوي و بــا مــن بــگـــوي | |
| وز آن در كــه ســـودابـــه آشـــفـــتـــه بـــود | ســيــاوش گــفــت آن كــجـــا رفـــتـــه بـــود | |
| كــه او از بــتــان جــز تــن مــن نــخــواســت | چـنـيـن گـفـت سـودابـه كـايـن نـيـسـت راســت | |
| بـــدو داد خـــواســـت آشـــكـــار و نــــهــــان | بـــگـــفـــتـــم هـــمـــه هـــرچ شـــاه جـــهـــان | |
| ز ديـــــنـــــار وز گـــــنــــــج آراســــــتــــــه | ز فـــرزنــــد وز تــــاج وز خــــواســــتــــه | |
| هــمــه نــيــكــويــي هــا بــه دخـــتـــر دهـــم | بـگـفــتــم كــه چــنــديــن بــريــن بــر نــهــم | |
| بـــه دخـــتـــر مـــرا راه ديـــدار نـــيـــســــت | مــرا گــفــت بــا خــواســتــه كــار نــيــســـت | |
| نـه گـنـجـم بـه كــارســت بــي تــو نــه كــس | تـــرا بـــايـــدم زيـــن مـــيـــان گـــفـــت بــــس | |
| دو دسـت انـدر آويـخـت چـون سـنـگ تــنــگ | مـرا خـواسـت كـارد بــه كــاري بــه چــنــگ | |
| بـــكـــنـــد و خـــراشـــيـــده شـــد روي مـــن | نــكــردمـــش فـــرمـــان هـــمـــي مـــوي مـــن | |
| ز پـــشـــت تـــو اي شـــهـــريــــار جــــهــــان | يــــكــــي كــــودكــــي دارم انــــدر نــــهـــــان | |
| جــهــان پــيــش مــن تــنــگ و تــاريــك بــود | ز بــس رنــج كــشــتــنـــش نـــزديـــك بـــود | |
| كــه گــفــتــار هــر دو نــيـــايـــد بـــه كـــار | چـنـيـن گــفــت بــا خــويــشــتــن شــهــريــار | |
| كــه تــنــگــي دل آرد خـــرد را بـــه خـــواب | بــريــن كــار بــر نــيــســت جـــاي شـــتـــاب | |
| گـــواهـــي دهـــد دل چــــو گــــردد درســــت | نــگــه كــرد بــايــد بـــديـــن در نـــخـــســـت | |
| بـــه بـــادافـــره بـــد ســـزاوار كـــيــــســــت | بـبـيــنــم كــزيــن دو گــنــه كــار كــيــســت | |
| بــبــويـــيـــد دســـت ســـيـــاوش نـــخـــســـت | بــدان بــاز جــســتــن هــمــي چــاره جــســت | |
| ســـراســـر بـــبـــويــــيــــد هــــر جــــاي او | بـــــر و بـــــازو و ســــــرو بــــــالــــــاي او | |
| هـــمـــي يـــافـــت كــــاوس بــــوي گــــلــــاب | ز ســـودابـــه بـــوي مـــي و مـــشـــگ نــــاب | |
| نــــشــــان بــــســــودن نــــبـــــود انـــــدروي | نــديــد از ســيـــاوش بـــدان گـــونـــه بـــوي | |
| دل خــــويــــشــــتــــن را پـــــر آزار كـــــرد | غـمــي گــشــت و ســودابــه را خــوار كــرد | |
| بــبــايـــد كـــنـــون كـــردنـــش ريـــز ريـــز | بـه دل گـفـت كـايـن را بـه شـمـشــيــر تــيــز | |
| كــــه آشــــوب خــــيــــزد پــــر آواز و درد | ز هــامــاوران ز آن پــس انــديـــشـــه كـــرد | |
| بــر او نــه خــويــش و نــه پــيـــونـــد بـــود | و ديــگــر بـــدان گـــه كـــه در بـــنـــد بـــود | |
| كــه پــيــچــيــد ازآن درد و نــگـــشـــاد لـــب | پـــرســـتـــار ســـودابـــه بـــد روز و شــــب | |
| بــبــايــســت زو هــر بـــد انـــدر گـــذاشـــت | سـديـگـر كــه يــك دل پــر از مــهــر داشــت | |
| غـــم خـــردرا خـــوار نـــتــــوان شــــمــــرد | چـــهـــارم كـــزو كـــودكـــان داشـــت خـــرد | |
| خــــردمــــنــــدي وي بــــدانــــســــت شـــــاه | ســـيـــاوش ازآن كــــار بــــد بــــي گــــنــــاه | |
| هـــشـــيـــواري و راي و دانـــش بـــســـيــــج | بـدو گـفــت ازيــن خــود مــيــنــديــش هــيــچ | |
براي بازگـشت به صـفـحه قـبل لـطـفا اين صفـحـه را بـبنديد