عمارت تخت مرمر

روح ظريف هنرمند ايراني با استعانت از هنرهاي معماري، نقاشي، سنگتراشي، كاشي كاري، گچبري، آئينه كاري، خاتم سازي، منبت كاري و مشبك سازي، در وسط كاخهاي سلطنتي قديم ومجموعه دلپسند، تركيبي بديع و بنائي زيبا بوجود آورده كه شايد كمتر بتوان نظير آنرا در جاي ديگر يافت. ايوان تخت جايگاهي است كه مراسم سلام و بارعام طبقات مختلف مردم درمقابل آن برگزار  ميشده است .اين استنباط ميشود كه بنياد ايوان تخت مرمر كه عمر و سابقه بعضي از قسمتهاي آن از همه قسمتهاي ارگ تاريخي تهران طولاني تر است از عمارت كريمخان و بناهاي زنديه باشد. به سال 1221 هـ.ق فتحعلي شاه به حجاران وسنگتراشان معروف اصفهاني امر كرد تا از سنگ مرمر زرد يزد تختي بسازند تا هميشه در وسط ايوان نصب ومستقر گردد. اين تخت كه از 65 قطعه مرمر بزرگ و كوچك تشكيل يافته، با طراحي ميرزاباباي شيرازي نقاش باشي، و به سرپرستي حجاري استاد محمدابراهيم اصفهاني ساخته شد.  معماري و تزئينات اين ايوان در دوره فتحعلي شاه و ناصرالدين شاه دستخوش تغييراتي شد و به  صورت امروزي درآمد. اين ايوان در دوره قاجار محل به تخت نشستن پادشاهان و برگزاري مراسم و اعياد رسمي بود. آخرين مراسم رسمي كه دراين ايوان برگزار شد، تاجگذاري رضا شاه در سال 1304 بود.